2º.2.- Moción do grupo municipal do BNG de apoio ó levantamento do veto a ASTANO de data 1 de xullo de 2010.
A continuación pide o uso da palabra o voceiro do grupo municipal do BNG, Manuel Polo Gundín quen, unha vez concedido manifesta que a urxencia ven determinada porque onte rematou a quenda da presidencia española da Unión Europea e dende o BNG entenden que logo de seis meses de marxe hoxe era o día no que o Pleno tiña que mostrar a súa satisfacción ou insatisfacción en relación aos compromisos adoptados polo presidente do goberno en sede parlamentaria en relación con Astano, polo que urxe politicamente, un día despois da finalización da presidencia europea e di que non tiña sentido levar isto previamente á Comisión, por non estar cumpridos os seis meses da presidencia europea, e podía ser que aínda estiveran en tempo de ter conseguido algún logro relativo ao levantamento do veto, polo que entende que hoxe era o día en que o Pleno do Concello de Fene se posicionase a prol do levantamento do veto a Astano e respecto da aptitude dos distintos ministros e do propio presidente do Goberno.
De seguido, a Presidencia somete a votación ordinaria urxencia do asunto, sendo aprobada por unanimidade dos membros presentes.
Seguidamente o concelleiro do grupo municipal do BNG, Edgar Antonio Vigo López, fai uso da palabra e pasa a dar lectura da moción, que transcrita literalmente di:
“MOCIÓN DE APOIO AO LEVANTAMENTO DO VETO A ASTANO
EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
O pasado mércores 30 de xuño, onte, rematou a presidencia española de turno da Unión Europea.
Isto non sería noticia no noso concello, de non ser polas esperanzas que o señor presidente do goberno e o seu grupo político trataron de trasladarnos aos veciños e veciñas de Fene sobre a oportunidade para realizar a negociación sobre o levantamento do veto a Astano.
Como todos e todas sabemos, o Presidente do Goberno español adquiríu en tres ocasións o compromiso político perante o Pleno da Cámara de que desde a Presidencia da Unión Europea faría o traballo necesario para levantar o veto á antiga ASTANO.
Por outra parte, en maio de 2009, o Congreso dos Deputados aprobou a seguinte resolución, a instancia do BNG: “Apertura dun proceso negociador para revisar os acodos do ano 2004 que limitan ata o ano 2015 a actividade produtiva do estaleiro de Fene a tarefas auxiliares do estaleiro Navantia-Ferrol, coa finalidade de que o estaleiro de Fene poida desenvolver plenamente as súas actividades produtivas en todos os ámbitos da construcción naval civil”.
Transcorrido o mandato da Presidencia da Unión Europea, Rodríguez Zapatero non realizou ningunha xestión para suprimir as limitacións que pesan sobre o estaleiro de Fene.
E non só iso, senón que o Ministro de Industria declarou en dúas ocasións no Senado, que o Goberno non decidira se sería convinte negociar coa UE o fin do veto ao estaleiro de Fene e deixou ver, ademais, que o executivo español non tiña vontade de realizar ese traballo.
O pasado mércores 23 de xuño, no debate sobre o resultado da presidencia europea, Rodríguez Zapatero indicou que este é un tema moi complicado e que por iso non puidera avanzar nada, coma se iso fose unha novidade, incumplindo a súa palabra e o mandato do parlamento e demostrando a sua incapacidade e falta de vontade para negociar aspectos vitais para o noso concello.
Para continuar, engadindo mentiras e falsas esperanzas, cando o ministro de fomento José Blanco visitou o noso concello (31 de marzo), realizou unhas declaracións nas que mantiña que o Goberno central propuxo «en todas las oportunidades que ha tenido» o levantamento do veto, pero escudouse en que «se trata de una decisión de la Unión Europea». «El Gobierno español lo ha planteado en todas las oportunidades que ha tenido, yo mismo se lo he planteado al comisario de la Competencia, Joaquín Almunia», sentenciou o mandatario de Fomento.
Pero como a improvisación e descoordinación lideran o día a día da xestión do goberno do estado e do seu partido, o comisario da competencia, tamén do partido socialista, reitera en varias ocasións, xa próximas ao remate da presidencia europea, que el non recibiu ningunha petición en ningún momento para o levantamento do veto a Astano (¿quén minte?) e que se así fora, habería que devolver todas as axudas: “cualquier modificación supondría la devolución, por parte del Estado, de 975 millones de euros, en concepto de la devolución de la subvención otorgada ilegalmente para la reestructuración de Izar en 2001” . É dicir, cando a comisaria non era española, afirmou que se podería estudiar que as axudas fosen devoltas en proporción a quen as recibiu e polo tanto o máximo que tería que devolver Astano ao estado español (non son axudas a devolver a Europa) serían como máximo do redor de 60 millóns de euros. ¿Para qué serve ter políticos españois en Europa?
Outra mostra do desaguisado que representa o PSOE nesta comarca, son as verbas de Xavier Carro, deputado pola provincia de A Coruña e que chegou en varias ocasións a votar no parlamento do Estado contrariamente ao que o seu partido votara no parlamento galego con respecto ao levantamento do veto. Este deputado, é capaz de querer facer ver que o traballo do goberno é incansable, pero que aínda que non o fose, Astano non ten oportunidades de futuro nestes intres. É dicir, cando alguén do goberno lle pregunta a alguén que coñeza o tema, o interlocutor é este home que defende que se se lle levanta o veto a Astano, ninguén sabería que facer. Este home debería de estar máis informado e saber que a Fundación Ferrol Metrópoli có apoio do Colexio de Enxeñeiros de Galicia, fixo un estudio financiado polo Ministerio de Industria no que se estudan tódalas posibilidades de futuro do estaleiro e a súa viabilidade no contexto actual e ademáis, debería de ser consciente do dano que lle está a causar aos seus concidadáns.
Todas estas situacións esperpénticas, que nesta comarca levan sucedendo varios anos e afectando totalmente á empresa principal do noso concello, non so tiveron a súa resposta polos políticos nacionalistas en tódolos seus eidos de actuación, senón que provocaron tamén a creación nunha asemblea por réxime de autoconvocatoria, dunha comisión promotora para conseguir realizar unha I.L.P. que como punto principal solicita o Levantamento do Veto a Astano. Esta comisión leva o nome de Rumbo 21 e conseguiu nesta comarca máis de 15.000 sinaturas para lograr este obxectivo, ademáis de acordos unánimes no parlamento galego. Rumbo 21 conseguiu mudar a situación de pasividade na sociedade e puxo enriba da mesa o problema principal que provoca a perda de emprego no noso concello e comarca e nós, non podemos máis que apoialos e felicitalos polo traballo feito, non olvidándonos do que é un clamor na sociedade da comarca e que o goberno do estado non fai nada para solucionar.
Os datos de desemprego e emigración da xente nova na nosa comarca chegan a números insultantes e mentres existan políticos que o único que lles importa é aparentar que buscan solucións cando se achegan as zonas dos problemas ou a campañas electorais e posteriormente non fan nada para solucionalos máis que mentir e mentir, non nos queda outra opción, dende a nosa representatividade política que solicitar o que se merecen e nos merecemos.
Acordos:
1.- O Pleno do concello de Fene aposta decididamente polo levantamento do veto a ASTANO para a construcción naval civil.
2.-O Pleno do Concello de Fene veta a presenza institucional do señor Presidente do Goberno do Estado Jose Luis Rodriguez Zapatero, a dos seus ministros Jose Blanco e Miguel Sebastian ademais da do Comisario da Competencia Sr. Joaquín Almunia e a do Deputado pola provincia de A Coruña Xabier Carro.
3.- O Pleno do concello de Fene declara persona "non grata" ao señor presidente do goberno Jose Luis Rodriguez Zapatero.
Fene 1 de xullo de 2010
O Portavoz
Manuel Polo Gundín”
De seguido fai uso da palabra o voceiro do grupo municipal do PP, Gumersindo Pedro Galego Feal, que di que van votar a favor da moción, xa que están de acordo coas razóns expostas na exposición de motivos e tamén están de acordo co que se lle pide a este Pleno que subscriba. Continúa dicindo que a eles esta moción se lles pasou por escrito e se lles pasou, lóxicamente, sen o anagrama do BNG, que pensaban que era unha moción para presentar conxuntamente neste Pleno e que eles fixeron as súas puntualizacións, moi poucas a verdade, porque a moción estaba ben, que tan só puntualizaron unha frase e unhas comiñas co cal manifestaron o seu acordo e que lles houbera gustado subscribir esta moción, pero coma xa se sabe, neste Concello e nesta Comarca os que se preocupan por Astano son os do Bloque. Di que eles van votar a favor desta moción por coherencia, e polo mantemento da palabra dada, pero pensa que na política municipal hai que actuar doutro xeito.
O voceiro do Grupo mixto municipal, Manuel Sánchez Martínez, fai uso da palabra para dicir que esta moción lle foi entregada fai dous minutos e non lle deu tempo a lela; que é verdade o que se di e que coincide coa exposición de motivos; que está totalmente de acordo co primeiro punto, que co segundo punto máis ou menos e respecto do terceiro punto di que lle parece moi ben declarar persoa non grata ou vetar a Zapatero, polas consideracións que vai facer despois, pero á hora de declarar persoas non gratas haino que facer con tódolos políticos que fan cousas semellantes.
Di que para solucionar estes problemas non só é o de declarar persoa grata ou non grata, neste caso a Zapatero, que hai motivos dabondo para declaralo persoa non grata, pero que para el en política non son gratos todos aqueles políticos que lexislan, que se presentan a unhas eleccións cuns programas, e que cada vez que son elixidos non fan o que se recolle nos seus programas, e pon coma exemplo o Parlamento español, que o pobo español, o noventa ou noventa e cinco por cento da poboación se atopan entre as clases baixas, traballadores, xubilados ou pequenos empresarios e esta porcentaxe está representada por dez ou quince deputados, e que o mesmo se pode dicir das Comunidades Autónomas e que ese cinco ou dez por cento, que son o resto, o gran capital, a banca, as grandes empresas están representados por trescentos trinta ou trinta e cinco deputados, polo que si se declara persoa non grata a un “señor” tamén se ten que declarar persoa non grata aos outros trescentos trinta ou trinta e cinco, si se quere ser coherente cun mesmo e que isto serve tanto para o Parlamento español coma para o europeo ou o autonómico. Parlamentos que están ocupados, di o concelleiro por auténticos ocupas políticos, persoas que están aí sentadas, que foron cun programa e logo de sentarse aí, están a facer o contrario, e ese é o ocupa político, todo aquel dirixente que fai unhas promesas, se presenta a unhas eleccións e logo fai totalmente o contrario.
Di que a el non lle sorprende o que fai Zapatero, xa que igual que se houbesen presentado quince mil sinaturas ou dous millóns e medio de galegos ou coarenta millóns de españois representados polos citados trescentos trinta e cinco señores que nos representan así coma os outros seiscentos e pico que hai no Parlamento europeo se rin do pobo, que está representado por uns ocupas que son persoas non gratas. Continúa dicindo que para isto teñen que ser declarados persoas non gratas todos, que pouco fan ao declarar a unha persoa non grata cando en vinte e cinco anos nalgún momento todos tiveron a oportunidade de facer algo por este asteleiro e non se fixo e non se fai agora, e que el ten algo claro, que o PSOE non fixo nada e o PP tampouco vai facer nada e o que pense outra cousa será un crente de Santa Claus ou dos Reis Magos.
A continuación intervén o sr. alcalde para dicir que dende o Partido Socialista o voto vai ser en contra da moción. Di que a postura do Partido Socialista ven sendo invariablemente a mesma, non só neste mandato senón nos últimos anos, e é unha postura que fai fincapé en tres principios básicos: que o estaleiro de Fene ten que ser un estaleiro público, que o estaleiro ten que estar habilitado para a construción civil e militar e en terceiro lugar que o estaleiro de Fene e todas as decisións que se adopten sobre o estaleiro de Fene teñen que estar necesariamente consensuadas cos traballadores/as do estaleiro, e por tanto co seu comité de empresa e os seus representantes sindicais.
Di que con estes principios básicos abordaron o tema do veto en varias mocións no Pleno de Concello, que o Partido Socialista de Fene apoia totalmente o levantamento do veto a Astano, tendo en conta, coma tamén dixeron algunha vez, que non é a solución definitiva, que levantar o veto o que pode facer e pórlle as pilas a Navantia para que efectivamente, no ano dous mil quince, cando caia si ou si ese veto, o estaleiro de Fene estea preparado para competir no sector civil, que teña o seu equipo de enxeñería, que teña o seu plan de empresa, que teña as súas instalacións habilitadas e perfectamente capacitadas para traballar e incluso que teña en trámite unha carteira de pedidos en trámite ou xestionada para que, a partir do ano dous mil quince, o estaleiro de Fene poida competir plenamente no sector civil, independentemente de que o veto caia hoxe ou no ano dous mil quince.
Di que recientemente ao deputado do BNG Francisco Jorquera que viña a dicir algo moi semellante, que independente de cando caia o veto, en termos prácticos, era moi difícil que o estaleiro puidera competir ata o dous mil quince no sector civil e que en todo caso para eles o obxectivo fundamental debe ser que Navantia vaia preparando o estaleiro neste senso para competir a partir do ano dous mil quince e esa é tamen a postura que o Partido Socialista defendeu neste Pleno sempre, postura que os levou, por exemplo na última moción que veu a este Pleno, a votar a favor e apoiar a mobilización de Rumbo 21 pedindo o levantamento deste.
Di que obviamente, o seu grupo non poden estar a favor da moción porque cren, e tamén o dixeron reiteradamente neste Pleno, que en primeiro lugar máis na colaboración que na confrontación institucional á hora de abordar situacións e diferentes temas que o Concello teña por diante e tamén, que era unha empresa case imposible e que si confían nas palabras do ministro e do presidente do goberno.
Tamén credi o alcalde que o propio presidente do goberno no ano dous mil catro, xunto co que daquela era ministro de economía, Pedro Solves, conseguiron fronte as pretensións iniciais da Unión Europea que dous estaleiros que inicialmente eran civís, que eran de Fene e Puerto Real, se poidan integrar na empresa pública, en Navantia, xunto cos estaleiros militares, cousa que a UE non contemplaba nun primeiro momento e salvan, coa situación que hai, sinala que xa teñen dito que non é a mellor, o estaleiro de Fene do peche, da privatización e en definitiva, probablemente da eliminación física dun estaleiro no Concello de Fene que era a ruta, que o Partido Popular tiña trazada para este Concello. Polo tanto, di o alcalde que eles non poden apoiar para nada a declaración de persoa non grata do presidente do goberno nin dos seus ministros e polo tanto o Partido Socialista, seguirá marcando a súa postura neste Pleno sobre os diferentes momentos nos que se aborde isto, polo que conclúe que o Partido Socialista e vai votar en contra desta moción.
Seguidamente o concelleiro do grupo municipal do BNG, Edgar Antonio Vigo López, fai uso da palabra para manifestar en primeiro lugar quere pedir desculpas ao Partido Popular xa que esta vez tocoulle a el facer a xestión, ao non estar o seu voceiro, de achegarlles a moción, que foi sen o logo do BNG, por se tratar dun borrador, pero sempre pensando en ser unha moción do seu Grupo e coa intención de buscar apoios para o Pleno. Continúa dicindo, que lle encanta escoitar ao sr. alcalde xa que dende que o señor Almunia está de comisario da competencia, e segundo as súas palabras na Televisión de Ferrol, “se lle vai a pinza”, pois pasan cousas moi estrañas. Prosegue dicindo que onte estivo o señor Miguel Sebastián en Santiago e afirmou o seguinte: a decisi´n de non pedir na UE unha ampliación da carga civil de Navantia Fene é unha decisión razonable, pois hai carga de traballo suficiente para os próximos anos e manifesta o concelleiro que se ao comisario se lle vai a pinza a este ministro tamén, e que se podería vetar a súa presenza.
Di que coma ben comentou o sr. alcalde, falou co Ministerio e non co ministro, e o Ministerio estaba traballando arreo para levar adiante isto, e que cousas tan difíciles para presidentes tan incompetentes son imposibles, continúa dicindo que outra das cousas que lle sorprende, penosamente e que lle demostra que si que é o BNG o que loita por este asunto sempre, é a reunión que tivo o señor Sebastián co Presidente da Xunta, na que o tema principal foi o turismo do Xacobeo, cando o Ministerio de Industria é o que leva a negociación do levantamento do veto a Astano en Bruselas, que é o máis importante para o noso país, que comprende que o Xacobeo pode ser un segundo punto da axenda, pero non que non exista o punto do levantamento do veto naquela, que é moi bonito facer unha nota de prensa sobre este asunto e facer algunha que outra pregunta pero ao señor Rajoy, xamais lle escoitou falar de Astano mentres que o BNG sempre, un dos seus dez puntos da candidatura para ir as eleccións do Parlamento do Estado foi o estaleiro de Fene e que hai que recoñecer que o BNG sempre loitou por este estaleiro e non o fai só cando hai eleccións.
Continúa dicindo que hai algo que non comprende cando o sr. alcalde di que ten claro que un alcalde do Partido Socialista que estivese na Alcaldía de Puerto Real ou de calquera outro lugar que estea representado e que teña o problema do sector naval, ten claro que estaría loitando, totalmente, polo levantamento do veto da súa empresa, que é incrible que sexan eles mesmos os que fagan a mellor política para os andaluces e di que onte estivo aquí o BNG concentrado durante doce horas para reclamar o que lles pertence, que é que os mandatos do Parlamento sirvan para algo, e non para estar sentados, que estivo aquí un señor que foi representante dun sindicato nacionalista nu dos estaleiros de Ferrol e dicía que unha vez case o tiran dun arribo durante unha reunión cando dixo que o comité de empresa que tiñan nesta comarca era o mellor comité que podían ter en Andalucía, e hoxe en día estase a vivir a mesma situación con vostede e co señor Irisarri, que é máis, que teñen sorte de que non os meteran nesta moción, porque igual o merecían.
Prosegue o concelleiro Edgar Antonio Vigo López, que di defender o público e quere que Navantia sexa pública pero quere que a empresa traballe, que quere que sexa unha razón social, sen que proporcione traballo, son precisas actividades produtivas que apoien o resto das actividades. Prosegue dicindo que hai estudos, coma o do Colexio de Enxeñeiros de Galicia que falan sobre as posibilidades de Astano. Di que as solucións están no Parlamento do Estado español e que é moi doado ser alcalde de Fene e botarlle a culpa á Xunta ou ao Estado, e que tamén é moi doado ser o presidente do Estado e botarlle a culpa ao Bloque, que España o que defende é que Andalucía ten moitos votos e Galicia non, os estaleiros de Puerto Real recuperanse para o sector militar e para o civil, pero o de Fene non, e que o único estaleiro que está vetado é o de Fene e o de San Fernando, e os de Puerto Real e Cádiz teñen unha capacidade ben pequena, polo que se pode concluír que o único estaleiro que queda fóra da construción naval é o de Fene, polo que pregunta porqué, respostando que se debe a que son competencia clara e absoluta dos que hai en Andalucía. Pídelle ao Sr. alcalde que defenda aos feneses e non defenda aos andaluces, que é o mellor que se pode ter para os negocios de todos.
Sinala que hai que ter en conta ao comité de empresa pero o comité de empresa de Navantía non é o dono de Navantia, é unha representación dos traballadores e ten moito que dicir, pero moito máis que dicir terá toda a comarca, xa que si o comité de empresa de Navantia o que decide é cruzarse de brazos e mirar para o aire e esperar que os prexubilen, como comprenderá, o resto da sociedade non pode esperar o mesmo.
Prosegue o concelleiro dicindo que hai tres anos se lles falaba dos espazos ociosos, e el quere saber cales son, como o das bateas ou o de meter Salvamento Marítimo en Imenosa, e pregunta se son as xeracións de emprego que se fixeron nos espazos ociosos e afirma que non son espazos ociosos se non que son gradas valeiras, talleres pechados e instalacións infrautilizadas, e di que por iso é polo que todos teñen que loitar, e da man do alcalde, pero o alcalde non quere, e di que a man fría, que hai que loitar polo noso e non é xusto que vostede defenda o que defende, cama o de ter ademais de representante ao señor Carro, que coma pode vostede ou calquera do seu partido, di que o sector naval, que nesta comarca conta con todo tipo de instalacións, oficios e persoal e sabe facer todo tipo de actividades, que di que non se saben facer aquí as cousas, que o que hai que facer é que planificar e non pór de directivo dunha empresa pública a un que estaba no ICO, que coa marcha do ministro Solves, coma castigo o puxeron de director de Navantia, porque esas son as situacións que pasan nesta empresa, que colleu a dirección da empresa a tres anos de xubilarse e non cree el que as súas aspiracións sexan conseguir o mellor futuro para esa empresa, que oxalá que si, pero os números non dan.
Continúa dicindo que hai que ter é claridade política e loitar polo que hai na bisbarra, que non se pode estar loitando polo que hai en Andalucía, que lles desexa que teñan todo o traballo do mundo, pero non quitándoo aquí; que sempre se está co discurso de que hai que ser solidario, pero pregunta se quen é máis solidario que o pobo desta comarca. Prosegue dicindo que lle encantaría que votaran a favor desta moción, pero entende que non o van facer e pide que fagan o imposible por solucionar os problemas que ten esta comarca, que o problema do número de parados da comarca é incrible, xa que pola cantidade de emigración que hai, deixa moi pouca poboación activa e que o resto están prexubilados, polo que os que quedan para traballar están en paro. Dille ao señor alcalde que teñen que loitar porque este Concello teña unha saída, e non vale o de que o mercado naval é moi complicado, xa que lle poñen vetos, está claro que é complicadísimo, pero si o mercado naval está aberto e Navantia e Astano poden competir, este asteleiro é un “coco” a nivel mundial, que tódolos estaleiros do mundo lle temen e que hai que loitar para que Astano siga así.
Prosegue dicindo, respecto do dito polo concelleiro do grupo mixto municipal, que ten claro que hai moitos “chupatintas” neste mundo pero o que tamén ten claro é que os que se comprometen a facer algo polo noso Concello e non o fan, e aínda por riba o que fan é desvirtuar, ir dun lado para outro, contar mentiras e facer todo o posible por engalioar ao persoal e non facer nada, eses merecen o que na nosa moción significamos.
De seguido fai uso da palabra o voceiro do grupo municipal do PP, Gumersindo Pedro Galego Feal, que di que dende o seu partido se aceptan as desculpas e aclara que se dende o BNG se lles dera traslado dun texto sen logo nin sinatura, polo que se lle suxeriron varias modificacións que dende o PP se entendían partidistas a prol do BNG e se engadiron tamén outras suxerencias para manifestar o apoio do PP, e logo aparecen coma unha moción do BNG, suxestións que é normal que dende o PP se teña un malestar con isto e sinala as cousas non se fan así. Prosegue dicindo que quere recordarlle ao alcalde que cando fala da folla de ruta do PP para pechar o astaleiro hai que pensar que Felipe González saíu do goberno e que Bazán xa estaba ameazada xa cun expediente de regulación de emprego porque xa non había traballo e dun xeito rápido se sacou o buque de apoio loxístico para dar traballo a Bazán e para que os traballadores non se fosen á rúa, que logo de facer fragatas españolas, de contratarse as fragatas noruegas e despois as australianas, que Astano, dentro do que cabe, tivo un pequeno rexurdimento e logo disto non se pode dicir que o goberno do PP tivera unha folla de ruta sobre o peche de Astano. Di que dicir que o que se faga ou o que se diga aquí non ten transcendencia ningunha non é certo, xa que aínda que non teña efectos fóra si o ten dentro e os veciños de Fene non se merecen isto.
Di que cre que estas persoas que se citan na moción o que fixeron foi tomarlle o pelo a cidadanía e que xa sabían que non ían facer nada; que a reconversión do ano oitenta e catro a fixo o PSOE e que esta última tamén, polo que non se pode dicir que o PP quixo pechar Astano, que cada un ten que asumir as súas responsabilidades, que el xa dixo nalgún Pleno que a súa convicción política non é tanta coma para apoiar ao meu partido en decisións que foran en contra dos veciños de Fene e que lle ten dito ao alcalde que tiña moita valentía política e o volve repetir. Conclúe dicindo que respecto das axudas, coma ben dixo o concelleiro do BNG, son axudas que as hai que devolver ao goberno español e non a Europa e lamenta que pasara esta oportunidade sen que se fixera nada, que por todo isto van votar a favor desta moción.
A continuación fai uso da palabra o voceiro do grupo mixto municipal, Manuel Sánchez Martínez, que di que respecto do punto primeiro está totalmente de acordo, que respecto do segundo di que se trata dunha moción que se queda totalmente corta, que o problema non son as tres ou catro persoas que se citan nesta moción senón que é o sistema que se fai chamar democrático, que inclúe políticos que se renovan cada catro anos con políticos que
non cumpren os seus programas, que ese é o problema e que non só afecta aos políticos de España, aos galegos ou aos andaluces, tamén afectan aos políticos de Europa e por iso di que os veciños de Fene e o resto da cidadanía non se merecen aos políticos que os representan, que estes son os que afundiron o sector naval non só en Fene, senón tamén en España. Di que pensa que a moción se queda corta, que non só hai que declarar non gratos a estas persoas, senón que tamén hai que facelo cos anteriores e con tódolos que contribuíron a chegar a esta situación.
De seguido intervén o alcalde para responderlle ao voceiro do PP dicindo que dar leccións para actuar por convencemento propio e para actuar por políticas que adopten os nosos partidos a nivel xeral non as necesitan, xa que si algo fixo o partido socialista neste Pleno ao longo da súa historia foi defender aquilo que considerou consecuente e di que el non ten ningún tipo de remordemento ou conflito moral pola asociación política na que milita, independentemente de que hai cousas que se comparte e cousas puntuais das que un pode diverxer e que quere recordar que fai uns meses o partido socialista de Fene e estes concelleiros que están aquí acudiron á manifestación en Ferrol de Rumbo 21, sen que o Partido Socialista apoiara esa mobilización, do mesmo xeito que se apoiou unha moción porque chegaron a un entendemento para consensuar uns acordos, sen ningún tipo de problema ou cuestionamento moral por pertencer a formación política na que militan, pero que non se pode dicir que vota o seu grupo en contra dos intereses do seu pobo por estar de acordo co seu partido, xa que só hai que mirar para a moción do anterior punto da orde do día, polo que pide un pouco de seriedade á hora de abordar os debates
. Continúa dicindo respecto das alusións a Andalucía que o debate territorial é efectista e pode ser cómodo, incluso, para explicar determinadas cuestións, que coñece o estaleiro de Puerto Real e a día de hoxe non cambia nin o estaleiro nin o traballo de Puerto Real polo traballo de Fene, polo que pide que se preocupen de Fene e dos astaleiros de Ferrol, Respecto da postura do Partido Socialista sobre os astaleiros pregunta o concelleiro do BNG o que comparte. Pregunta se non comparte que o astaleiro sexa público, que sexa civil e militar ou que se dialogue co comité de empresa e cos sindicatos, xa que son os únicos tres puntos que o Partido Socialista defende inquebrantablemente respecto do estaleiro de Astano, e neses tres puntos vanse encontrar sempre, con independencia do que digan os demais partidos, e que cando se queiran chegar a consensos nese marco se chegarán, xa que esto é, di o alcalde, a postura do Partido Socialista ten respecto a Navantia, reiterada en varias ocasións, e o que non comparten aquí é a repobración dunha serie de responsables institucionais.
A continuación pide o uso da palabra o voceiro do BNG Manuel Polo Gundín quen, unha vez concedida, manifesta que sendo certo o dito polo voceiro do Partido Popular, de que se xerou certa carga de traballo en Bazán durante o mandato do PP, non é menos certo que os números para as arcas públicas doen, e que dende o BNG teñen que ver isto dende a súa globalidade, xa que se fixeron barcos para fóra que custaron moitos cartos, e ademais barcos de guerra,; que en todo caso, queren pedirlle en particular aos seus compañeiros de partido a mesma firmeza neste asunto, tanto en Galicia, coma en España ou a nivel europeo.
Prosegue dicindo, respecto ao dito polo voceiro do grupo mixto que dende o BNG comparten o que di, que el en particular é moi antisistema, incluso comunista, pero o problema é que teñen unha cuestión concreta, nun momento concreto, e hai a opción de dicir que o sistema non vale ou ben poden participar nesta democracia burguesa, na que vostede participa, e na que eles tamén participan, que se pode incluír a algunha persoa máis coma Felipe González, pero o pobo xa o ten amortizado e quen fallou realmente neste semestre respecto do levantamento do veto a Astano foi o presidente do goberno, os ministros e a Comisión tamén, xa que está claro que algún destes minte, xa que cada un di cousas incompatibles entre si, polo que se non se dan explicacións dende o BNG o único que podemos dicir é que estes señores non poden vir a este Concello, en representación institucional, e anuncia o compromiso do BNG de traer a este Pleno a mesma moción en sentido contrario si se consigue algo nos dous ano que quedan de veto. Di que aínda hoxe sae en prensa o que o comité de empresa de Astano dicía fai vinte e cinco anos, que había unha estratexia PSOE – UGT para pechar o astaleiro, e neste sentido lembra que o ministro onte pola mañá mentiu outra vez e a este Pleno só lle queda reprobar isto e ten que dicir que estes señores non poden vir por aquí alegremente, que só poden vir aquí a dicir que se vai levantar o veto de Astano e cunha data, e se veñen eles van ter a elegancia e o xesto de retirar esta moción e logo de recibilos correctamente, coma non podía ser doutro xeito.
A continuación pide o uso da palabra o concelleiro Gumersindo Pedro Galego Feal, quen unha vez concedida, sinala que non lle gusta que se cambien as súa palabras, que o primeiro que dixo cando se votou a moción sobre a auga foi que era un proxecto, e sobre deste proxecto si o BNG consideraba que o que se dicía era que se levara ao Parlamento de Galicia e afirma que non se pronunciou sobre esa moción, xa que a Lei estase tramitando e é susceptible de melloras, e di que descoñece o contido dese proxecto de Lei e logo de presentar esta moción agora mesmo, el non ten porque crer o contido desa moción. Di que non se pode comparar a subida dun canon co afogamento dunha comarca.
Dille ao voceiro do BNG que non se poden crer tódalas cousas, si en aquel momento a empresa estaba nunha situación mala e a xestión económica non foi boa, ao mellor houbo que tomar medidas moito antes, que seguro que non foron as medidas que quería o Partido Popular, e hai que ter en conta que cando se negocian grandes contratos, coma os das fragatas noruegas ou os buques que se están a facer para Australia, que sempre hai contraprestacións, que é evidente, que ninguén regala nada, e esas contraprestacións as veces fan que ese tipo de contratos non sexa todo o beneficioso que puidera ser, pero que hai que poñer moitas cousas na balanza para poder tomar a decisión;
que respecto da actividade que se levou en Astano durante moitos anos, quere recordar o dito en moitos foros que é que Astano xa case estaba a saír dos números vermellos e non percibiu nin necesitaba percibir nada xa que naquel momento, coa actividade que se xerou, case se pasaba xa aos beneficios, polo que afirma que a xestión non foi tan desastrosa.
De seguido pide o uso da palabra o concelleiro do grupo mixto, Manuel Sánchez Martínez, quen unha vez concedido manifesta que quere que quede claro que se vai abster, que está de acordo co primeiro punto, segundo e terceiro puntos son totalmente insuficientes xa que declarar persoas non gratas a estes señores que se di nesta moción exculpan a outros que teñen tanta ou máis culpa ca estes.
Rematado o debate, a Presidencia somete a votación ordinaria a moción do grupo municipal do BNG de apoio o levantamento do veto a Astano de data 1 de xullo de 2010, obténdose o seguinte resultado:
Votos a favor: Nove (9), (dos sres/as Polo Gundín, Couto Seijido, Roca Requeijo, Vigo López, Pico Sanmartín, Galego Feal, Bértoa Puente, Fornos Corral e Franco Casal).
Votos en contra: Sete (7), (dos sres/as Puentes Rivera, López Rodríguez, Silvar Canosa, García Balado, Lourido González, Rodríguez Carballeira, Rey Sampayo.).
Abstencións: Unha (1), (do sr. Sánchez Martínez)
Á vista do resultado da votación o Pleno acorda:
1.- O Pleno do Concello de Fene aposta decididamente polo levantamento do veto a ASTANO para a construción naval civil.
2.- O Pleno do Concello de Fene veta a presenza institucional do señor presidente do
Goberno do Estado don José Luís Rodríguez Zapatero, a dos seus ministros don José Blanco e don Miguel Sebastián ademais da do comisario da Competencia don Joaquín Almunia e a do deputado pola provincia de A Coruña don Xabier Carro.
3.- O Pleno do Concello de Fene declara persoa "non grata" ao señor presidente do Goberno don José Luís Rodríguez Zapatero.
sábado, 22 de enero de 2011
miércoles, 19 de enero de 2011
“El astillero de Fene está preparado para suministrar plataformas al Mar del Norte”
Montse Mayoral > ferrol
El fin del programa de construcción naval para la Armada Noruega puso ayer de nuevo de relieve la urgente necesidad de Navantia de firmar nuevos contratos. De las declaraciones realizadas por el presidente de la compañía, Aurelio Martínez, se desprende que una de las opciones más próximas podría ser la entrada del astillero de Fene en el sector de los eólicos marinos. “Hay avances muy importantes”, señaló el responsable, que aludió concretamente al interés de un grupo británico, con el que tiene previsto un contacto el próximo mes, y de otro español.
“El astillero de Fene está logísticamente muy bien preparado para suministrar plataformas al Mar del Norte”, declaró Aurelio Martínez. Según explicó, el grupo británico que está interesado en las instalaciones de Perlío tiene que cumplir compromisos de instalación de parques eólicos marinos en el año 2013, por lo que el posible contrato debería resolverse en breve. Al parecer, la experiencia de la antigua Astano en el sector off-shore resultaría de provecho en la construcción de las plataformas para los molinos de viento marinos, en un momento en el que, en general, este innovador sector energético busca recursos en la ingeniería naval y los astilleros.
Turquía y Brasil > Además, la labor comercial de Navantia “está en todos los sitios”, tal como señaló ayer Aurelio Martínez. El presidente enfatizó que la compañía está presentando propuestas y promocionando sus modelos en diferentes países del mundo, aunque se trata de una labor lenta y que dificilmente dará frutos a lo largo del presente año. Recordó que hay perspectivas de nuevos contratos en Australia –submarinos y lanchas de desembarco– y citó también que la compañía tiene gestiones avanzadas para la construcción de un buque anfibio para Turquía y ha sido invitada a participar en los procesos abiertos en Brasil para la compra de fragatas y patrulleros.
Además, Navantia trabaja actualmente en la definición de una nueva versión del “Cantabria” para Canadá. Se trata de un encargo que aquel gobierno realizó tanto al grupo español como a los astilleros alemanes Thyssenkrupp, con la intención de abrir posteriormente un concurso internacional al que estarían invitadas 14 empresas de todo el mundo. Canadá y Noruega son, por tanto, los dos posibles mercados que se vislumbran en la actualidad para el modelo de buque de aprovisionamiento de Navantia, el “Cantabria”, que fue construido en Cádiz.
Noruega tiene previsto, además, renovar su flota de submarinos, conformada en la actualidad por seis unidades. Se trata de un programa que se prevé para dentro de unos años, cuando el S-80 que Navantia construye en Cartagena para la Armada Española esté plenamente operativo. El agregado de Defensa de Noruega, Jan Krohn-Hansen, comentó ayer que tuvo ocasión de conocer el proyecto en los astilleros de Cartagena y aseguró que dicho modelo “será un buen candidato” en su momento.
diariodeferrol
El fin del programa de construcción naval para la Armada Noruega puso ayer de nuevo de relieve la urgente necesidad de Navantia de firmar nuevos contratos. De las declaraciones realizadas por el presidente de la compañía, Aurelio Martínez, se desprende que una de las opciones más próximas podría ser la entrada del astillero de Fene en el sector de los eólicos marinos. “Hay avances muy importantes”, señaló el responsable, que aludió concretamente al interés de un grupo británico, con el que tiene previsto un contacto el próximo mes, y de otro español.
“El astillero de Fene está logísticamente muy bien preparado para suministrar plataformas al Mar del Norte”, declaró Aurelio Martínez. Según explicó, el grupo británico que está interesado en las instalaciones de Perlío tiene que cumplir compromisos de instalación de parques eólicos marinos en el año 2013, por lo que el posible contrato debería resolverse en breve. Al parecer, la experiencia de la antigua Astano en el sector off-shore resultaría de provecho en la construcción de las plataformas para los molinos de viento marinos, en un momento en el que, en general, este innovador sector energético busca recursos en la ingeniería naval y los astilleros.
Turquía y Brasil > Además, la labor comercial de Navantia “está en todos los sitios”, tal como señaló ayer Aurelio Martínez. El presidente enfatizó que la compañía está presentando propuestas y promocionando sus modelos en diferentes países del mundo, aunque se trata de una labor lenta y que dificilmente dará frutos a lo largo del presente año. Recordó que hay perspectivas de nuevos contratos en Australia –submarinos y lanchas de desembarco– y citó también que la compañía tiene gestiones avanzadas para la construcción de un buque anfibio para Turquía y ha sido invitada a participar en los procesos abiertos en Brasil para la compra de fragatas y patrulleros.
Además, Navantia trabaja actualmente en la definición de una nueva versión del “Cantabria” para Canadá. Se trata de un encargo que aquel gobierno realizó tanto al grupo español como a los astilleros alemanes Thyssenkrupp, con la intención de abrir posteriormente un concurso internacional al que estarían invitadas 14 empresas de todo el mundo. Canadá y Noruega son, por tanto, los dos posibles mercados que se vislumbran en la actualidad para el modelo de buque de aprovisionamiento de Navantia, el “Cantabria”, que fue construido en Cádiz.
Noruega tiene previsto, además, renovar su flota de submarinos, conformada en la actualidad por seis unidades. Se trata de un programa que se prevé para dentro de unos años, cuando el S-80 que Navantia construye en Cartagena para la Armada Española esté plenamente operativo. El agregado de Defensa de Noruega, Jan Krohn-Hansen, comentó ayer que tuvo ocasión de conocer el proyecto en los astilleros de Cartagena y aseguró que dicho modelo “será un buen candidato” en su momento.
diariodeferrol
jueves, 13 de enero de 2011
ESPERPENTO
Así, como esperpento, podrían definirse muchas de las conductas y situaciones que de forma general, se dan en la sociedad española. Podría decirse que esta forma literaria creada por uno de nuestros gallegos más universales e ilustres, y conocido por D. Ramón María del Valle-Inclán y Montenegro, (su verdadero nombre era Ramón José Simón Valle Peña ) no podría haber tenido mejor lugar de origen que esta España nuestra, tan peculiar ella.
El esperpento es la deformación grotesca de la realidad, y como tal, lo que su creador buscó con esa nueva forma poética fue poder describir graciosa y burlescamente a la sociedad contemporánea a su tiempo. Y ello, gracias a la inspiración que las simpáticas y graciosas deformaciones que unos espejos de un bar del madrileño Callejón del Gato (en las inmediaciones de la Puerta del Sol) infundieron en nuestro dramaturgo, poeta y novelista.
Si en 1920, que es cuando Valle-Inclán utiliza por primera vez la palabra esperpento, esta tenía una más que justificada utilización por el comportamiento, tanto de la sociedad como de la clase dirigente de entonces, hoy y después de noventa años (75 desde su muerte, el 5 de enero de 1936) lo que hay que decir es que su uso se hace imprescindible ante el cúmulo de despropósitos en los que caen quienes nos marcan las pautas a seguir.
Miremos para donde miremos, igual da que sea a nivel nacional como a nivel local, nos encontramos con situaciones que son de lo más absurdas; por ejemplo: ¿No es grotesco acaso, que se llamen y hagan llamar socialistas personas como Felipe González, Paco Vázquez o el presidente del Congreso, José Bono? Pero, ¿qué clase de principios socialistas son los que propugnan hoy estos personajes? ¿Qué creen vds. que, sobre esto, diría y escribiría, si hoy viviese, el republicano Valle-Inclán?, o ¿cómo creen vds. que reaccionaría el padre del socialismo español, Pablo Iglesias, si hoy volviese a la vida? De entrada, estoy seguro de que coincidiría con el conde de Romanones y terminaría por decir aquello de: “Joder, qué tropa”.
¿No es esperpéntico, también, que la justicia española condene con cárcel, como hizo a través de la Audiencia de Guipúzcoa, a cuatro guardias civiles por extralimitarse en sus funciones con los etarras que volaron la T-4 de Barajas? Y, además de tener que ir a la cárcel, también fueron condenados con indemnizar a los etarras Portu y Sarasola con 18.000 y 6.000 euros respectivamente por causarles, dice la Justicia, daños físicos y psíquicos. ¿No es esto ridículo? Es cierto que quien se pasa en sus atribuciones y no respeta la ley, debe de ser sancionado, más la cuestión es cómo es posible que la ley se tenga que aplicar de igual forma con quienes defienden a la sociedad que con quienes asesinan a la sociedad.
Y es que ejemplos como para resaltar la ridiculez de ciertos comportamientos nos los encontramos por docenas todos los días. En Galicia, el nuevo y flamante portavoz de los socialistas gallegos en el Parlamento autónomo, Abel Losada, se lamentaba el otro día de que el presidente Feijóo no interrumpiese su viaje por Brasil por las cifras récord de parados que hay en nuestra comunidad. Mas hasta ahora, ni él ni nadie del PSdeG se acordaron de denunciar los períodos vacacionales ni del sr. Zapatero ni de nadie de su gabinete de gobierno, a pesar de que en España somos, y desde hace tiempo ya, campeones de campeones en esto del desempleo.
Y siguiendo con este tipo de ejemplos, ¿qué sentido tiene quejarse de que en Galicia hay más de 58.000 familias que tienen a todos sus miembros activos desempleados, como dijo la pasada semana en un artículo de prensa en este mismo periódico un líder sindical comarcal y permanecer sin mover ficha? O lo que es lo mismo, ¿no creen vds. que es un tanto burlesco que en Ferrolterra nos acerquemos a los 15.000 parados y que entre las tres comarcas rocemos ya los 18.000, y que quienes dicen defender a los trabajadores (partidos políticos y sindicatos) continúen de brazos cruzados? ¿Acaso no es un desatino quejarse, aquí en Ferrol, de la situación de desempleo y por otro lado defender el decreto del carbón que tanto daño hace a estas comarcas? O, qué decir de lo de Astano. Francamente, estas cosas hay muy poca gente que las entienda, y eso suponiendo que haya alguien que efectivamente las entienda.
Como tampoco se puede entender que haya medios de comunicación que sirvan como noticia, el que Navantia intensifique su acción comercial para intentar conseguir un nuevo contrato. Y es que, dada la situación que vive la empresa, si así no lo hiciese el departamento comercial sería para matarlos.
Resumiendo, tenemos una clase dirigente a la que da ganas de mandar al carajo.
miércoles, 12 de enero de 2011
A demagoxia do Gaías
Nestes últimos días está a parecer na prensa moitas noticias co motivo da apertura de parte do "mausoleo" do Gaías.
Ninguén entende como en tempos de crise, un goberno podese permitir gastar 400 millóns en semellante dinosaurio.Galicia non precisaba semellante estructura,e si buscaban chamar a atención internacional para captar turistas,que gastasen os cartos en facer unha copia da torre Eiffel,que seguro que ía ter máis adeptos....
Pero o caso,e que está herdanza da época de Fraga,tamén pasou polas mans do bipartito,e ben se sabe,que tampoco eles tiveron a forza de vender os edificios,e recuperar parte dos cartos,por iso debería ter a boca calada.O que toca agora será ter que pagar uns costosos costes anuais para manter todo iso en funcionamiento.
Pero si queremos falar de despilfarros,temos aquí cerca,outros,para criticar a administración de turno.
Cada fragata F100 costalle ao estado español 750 millóns de euros.
Case 150.000 millóns de pesetas que saen o erario público,é dicir que pagamos TODOS.
¿Que beneficio público obtemos os demais cidadáns?.
Unha fragata,non é un hospital,nin é unha biblioteca,¿PARA QUE CARALLO SIRVE?.
As 5 fragatas feitas ata agora custaron 4000 MILLÓNS DE EUROS.
COMA DEZ GAIAS.
Algúns poden pensar que é un coste asumible, porque mantemos ocupados a unha gran plantilla de traballadores.Pois que lles den os cartos directamente,se total a rentabilidade non importa...
Tamén o Gaias, alí tamén hai obreiros traballando....
¿Porque o Gaias é despilfarro e as fragatas non?.
A realidade é que somo ESPECIALISTAS EN TIRAR COS CARTOS, nunha sociedade globalizada onde todolos paises compiten entre sí, aquí adicamonos a cambiar farolas que funcionan ben,facer monumentos sin xeito, pagar barcos de guerra que non xeran nengún beneficio,
e todo con cartos prestados...
Que o espectáculo continue¡¡¡¡
sábado, 8 de enero de 2011
PP y BNG coinciden en la solución para Ferrol. Que Astano vuelva a construir
En comparación con el año 2001, la población de Ferrol es ahora un 8,3% más baja. Y del 1 de enero del 2009 al 1 de enero del 2010 cayó un 0,8%. Hay oficialmente 73.638 ciudadanos. Poco a poco, parece que el municipio se aproxima al precipicio de los 73.000, 72.000... 70.000. Pero ¿qué se puede hacer para cambiar esta tendencia negativa? Es la pregunta formulada a los cinco partidos con representación en el Concello de Ferrol. No tienen fórmulas mágicas ni medidas revolucionarias. Esto es lo que proponen.
PSOE
El alcalde de la ciudad, Vicente Irisarri, considera que la fórmula es aplicar medidas eficaces en políticas activas de empleo, una cuestión que, recuerda, depende fundamentalmente de la Xunta. El Ayuntamiento «debe también comprometerse ayudando a la Xunta». El regidor constata que el único modo de que la población aumente es que se produzca crecimiento económico, que atraiga a más inmigrantes y anime a los ferrolanos a tener más hijos. Entre tanto, Irisarri propone implantar la conocida como tarjeta ciudadano, que existe en otras urbes, que solo pueden obtener empadronados y que proporciona beneficios como descuentos, entre otros.
PP
Para el presidente del partido y portavoz del grupo municipal, José Manuel Rey, hace falta un proyecto de ciudad sostenido por dos objetivos: fomento del empleo y aumento de población. ¿Cómo? «La reconversión naval generó el declive demográfico, así que la única solución es que Astano vuelva a la construcción naval civil», dice Rey.
También contribuiría a fijar población una oferta de suelo industrial para crear empresas y estas puestos de trabajo; y dar facilidades para la rehabilitación de viviendas y la construcción de polígonos residenciales.
IU
«Non hai medidas cortoplacistas, son problemas estruturais», afirma Yolanda Díaz, portavoz de Izquierda Unida. La edila propone como fórmula para frenar el decrecimiento demográfico la generación de empleo y la intervención en el suelo mediante la creación de una empresa municipal de vivienda para dinamizar el mercado inmobiliario y evitar que muchos ferrolanos se vayan a vivir a Narón porque allí hallan pisos nuevos más baratos. La propuesta incluiría el fomento del alquiler para jóvenes a precios módicos. Díaz recordó que al principio del mandato propusieron al PSOE contratar a demógrafos para realizar un estudio serio sobre el problema y encontrar soluciones técnicas eficaces.
IF
Juan Fernández, portavoz de Independientes por Ferrol, considera que la ciudad no ganará población hasta que no se concreten proyectos como la declaración de patrimonio de la humanidad o la construcción de una línea ferroviaria al puerto exterior.
BNG
El portavoz del grupo municipal nacionalista, Xoán Xosé Pita, entiende que no existen fórmulas mágicas. Para aumentar población y no llegar a los 70.000 hay que «reactivar as actividades produtivas», aunque para ello es preciso contar con la colaboración de otras administraciones y con un alcalde que defienda los intereses de la ciudad en la Xunta y el Gobierno central. «Así si se afrontaría o futuro, cunha cidade de novo industrial e un Astano na construción naval civil».
lavozdegalicia.es
viernes, 7 de enero de 2011
outro ano máis co estaleiro parado
Outro ano máis,e outro ano máis con Astano parado.E decimos ben ,parado,porque semellante instalacions poderían soportar 10 veces máis de operarios, pero o que ocorre nesta comarca, afeita aos desmantelamentos ,as ventaxosas prexubilacions,e algo peculiar na Galicia de hoxe.
Os efectos da crise en Ferrolterra
Aínda vanse postergando.Ferrol e comarca,conta cun índice moí alto de prexubilados dos estaleiros,ademais cos case 4000 operarios de Navantia en contratas,máis outro tanto das empresas de Río do Pozo,podemos dicir que Ferrolterra aguanta ben o chaparrón.
Iso si,o futuro que lle agarda a mocidade,non pasará por atopar un traballo por aquí,porque "o que se leva en Ferrol" é o colchón familiar.A conta das pensións,manter e pagarlle os estudios os fillos.
Un Plan Ferrol que non soluciona nada
Un Plan concebido como coartada ao desmantelamento do sector naval, e deseñado pola persoa maís nefasta e perxudicial para Ferrolterra dos últimos 15 anos.
A mesma que tumbou o Plan Barreras,que vota en contra da renegociación do veto a antiga Astano,e a mesma que en Madrid apoía co seu voto un plan para infrautilizar as instalacións das térmicas galegas de As Pontes e Meirama.Iso sí sempre co apoío dos sindicatos estatais UGT e CCOO (mendigos de subvenciones).
Polos vosos feitos seredes recordados....
Unha presidencia europea que non valeu para nada
Xa ninguén se acorda,pero o Sr. Zapatero comprometeuse a renegociar o veto xa fai cousa de dous anos,e comprometeuse a facelo durante a anterior presidencia de UE, no primeiro semestre do 2010.
Moitos xa coñecen que as palabras deste pobre home,ao cal a historia afundirá no lugar que merece,outro Touriño na lista de personaxes nefastas para os intereses dos cidadáns.
O curioso de como un "político profesional" o cal nunca traballou noutra cousa, nin sabe facer nada, PODE DESDECIRSE en dous días sin inmutarse o máis mínimo.
Ao inicio parapetabase na defensa das medidas sociais do seu goberno o cal chegou ao goberno coas arcas cheas,e vaíno abandoar deixando un solar hipotecado, terminou aplicando as medidas máis restrictivas e perxudiciais de toda a democracia española.
En fin,"os da sua secta" seguirán crendo nel por moitos desmadres que faga.A nadie lle gosta recoñecer que se equivocou.Outros crense no deber de devolver o favor, porque que os mandasen para casa con 55 anos, foí un favor, aínda que o fillo vaía para o paro,esa é a mentalidade egoísta que se leva.
Perspectivas para este ano
Son máis ben pobres, a situación do antigo estaleiro vai seguir igual ou pior,porque a medida que pase o ano, os dous barcos que quedan,vanse ir rematando.O problema vai ser para o persoal de subcontratas,os outros xa están agardando outra vez a lotería das xubilacións.
A renegociación coa CE,non ten visos de que se vaía a facer,por moito que engorden as cifras do paro,así que moitos preferirán marchar ,ou esperar 4 anos máis.
Os efectos da crise en Ferrolterra
Aínda vanse postergando.Ferrol e comarca,conta cun índice moí alto de prexubilados dos estaleiros,ademais cos case 4000 operarios de Navantia en contratas,máis outro tanto das empresas de Río do Pozo,podemos dicir que Ferrolterra aguanta ben o chaparrón.
Iso si,o futuro que lle agarda a mocidade,non pasará por atopar un traballo por aquí,porque "o que se leva en Ferrol" é o colchón familiar.A conta das pensións,manter e pagarlle os estudios os fillos.
Un Plan Ferrol que non soluciona nada
Un Plan concebido como coartada ao desmantelamento do sector naval, e deseñado pola persoa maís nefasta e perxudicial para Ferrolterra dos últimos 15 anos.
A mesma que tumbou o Plan Barreras,que vota en contra da renegociación do veto a antiga Astano,e a mesma que en Madrid apoía co seu voto un plan para infrautilizar as instalacións das térmicas galegas de As Pontes e Meirama.Iso sí sempre co apoío dos sindicatos estatais UGT e CCOO (mendigos de subvenciones).
Polos vosos feitos seredes recordados....
Unha presidencia europea que non valeu para nada
Xa ninguén se acorda,pero o Sr. Zapatero comprometeuse a renegociar o veto xa fai cousa de dous anos,e comprometeuse a facelo durante a anterior presidencia de UE, no primeiro semestre do 2010.
Moitos xa coñecen que as palabras deste pobre home,ao cal a historia afundirá no lugar que merece,outro Touriño na lista de personaxes nefastas para os intereses dos cidadáns.
O curioso de como un "político profesional" o cal nunca traballou noutra cousa, nin sabe facer nada, PODE DESDECIRSE en dous días sin inmutarse o máis mínimo.
Ao inicio parapetabase na defensa das medidas sociais do seu goberno o cal chegou ao goberno coas arcas cheas,e vaíno abandoar deixando un solar hipotecado, terminou aplicando as medidas máis restrictivas e perxudiciais de toda a democracia española.
En fin,"os da sua secta" seguirán crendo nel por moitos desmadres que faga.A nadie lle gosta recoñecer que se equivocou.Outros crense no deber de devolver o favor, porque que os mandasen para casa con 55 anos, foí un favor, aínda que o fillo vaía para o paro,esa é a mentalidade egoísta que se leva.
Perspectivas para este ano
Son máis ben pobres, a situación do antigo estaleiro vai seguir igual ou pior,porque a medida que pase o ano, os dous barcos que quedan,vanse ir rematando.O problema vai ser para o persoal de subcontratas,os outros xa están agardando outra vez a lotería das xubilacións.
A renegociación coa CE,non ten visos de que se vaía a facer,por moito que engorden as cifras do paro,así que moitos preferirán marchar ,ou esperar 4 anos máis.
martes, 4 de enero de 2011
La comarca cierra el año al filo de los 17.500 parados
Las comarcas de Ferrolterra, Eume y Ortegal cerraron el 2010 con una nueva subida del paro, que rozó el pico alcanzado en marzo -cuando se superaron los 17.500- con un total de 17. 483 demandantes.
Según los datos divulgados este mediodía por la Consellería de Traballo, las tres áreas incorporaron en diciembre a las listas del Servicio Público de Empleo (antiguo Inem) un total de 111 demandantes, si bien el caso concreto de la comarca Ortegal registró un descenso en el número de desempleados.
Así, Ferrolterra alcanzó los 14.658 parados, lo que supone un aumento del 0,68% respecto al mes anterior. En el caso de los concellos del Eume, los demandantes suman un total de 2.033, esto es, una subida del 0,74% respecto a noviembre. Por la contra, los municipios orteganos lograron un saldo positivo al retirar de las listas del paro a tres personas, si bien esta comarca sufrió en noviembre un incremento notable del desempleo con un 8,16% de aumento, situándose en los 795 demandantes. En el último mes, Ortegal sumó 792 demandantes; en términos porcentuales, un descenso del 0,38%.
En cuanto a la variación interanual, la evolución del paro ha subido notablemente en Ferrol y Eume, con un aumento del 7,03 y del 10,25% respectivamente, teniendo en cuenta los valores del mismo mes del anterior ejercicio. No obstante, en Ortegal el desempleo se redujo en relación a ese periodo en un 2,22%.
Por sectores, el de servicios es el que mayor número de trabajadores sin empleo aglutina, con un total de 9.466 en las tres comarcas. Le sigue el sector de la construcción con 2.769 y, a continuación, industria con 2.432. Por último, agricultura y pesca con 312. Los datos de la Consellería de Traballo indican que el número de personas sin empleo anterior asciende a 2.504.
Galicia sumó en diciembre un total de 273.313 parados, lo que supone un aumento del 2,41%.
jueves, 30 de diciembre de 2010
Ferrol, Eume y Ortegal, entre las comarcas más envejecidas del arco atlántico
Las comarcas de Ferrolterra, Eume y Ortegal perderán un 2,1% poblacional, esto es, unos 4.000 residentes, durante el próximo quinquenio. Así se desprende de un estudio elaborado por el Instituto Galego de Estadística (IGE) para el periodo 2010-2015, y que vaticina que Galicia sufrirá de media un decrecimiento poblacional del 0,6%.
Según el informe, las tres comarcas registrarán casi el doble de defunciones que de nacimientos. En cifras, esto supone una población envejecida con 7.336 nacimientos frente a 12.555 fallecidos, es decir, un crecimiento vegetativo negativo en 5.219 individuos.
El índice de envejecimiento, que mide la relación entre la población de más de 65 años con respecto a la menor de 20, alcanza en Ferrolterra, Eume y Ortegal uno de los valores más altos del arco atlántico, pasando, en los próximos cinco años, de 161,8 a 167,1; una estimación que solo superaría el área de la Costa da Morte, con un índice del 190 en el 2015.
A fecha 1 de enero del 2010, las tres zonas sumaban un total de 200.161 habitantes, mientras que en el 2015, según el estudio, descenderá a los 195.887.
martes, 28 de diciembre de 2010
Sen visión de futuro
Da moita pena leer o artifo de Ramón Yañez que hoxe publica ;La Voz de Galicia,e da pena porque ten moita razón.Acerta en moitas cousas,sobre todo en calificar de extrema gravidade a situación na que se vai atopar a bisbarra.
Todolos puntais económicos nos que se sostén Ferrolterra están máis que entredito.As centrais térmicas ,nas que agora Nin Enel,ni Gas Natural van a realizar inversios, porque xa non son tan retabeis,e poderan operar con bastante menos personal.Afectandotamén aos camioneiros,e sectores como o hosteleiro,etc...
Logo temos tamén no sector eólico,varios expedentes de regulación de emprego,moitas das empresas xa reducen persoal ou cerraron,e por moito que digan o concurso eólico galego,so será unha tirita nunha grave hemorraxia.
O outro gran piar de emprego,"la Bazán",ten a sua carga de traballo "os días contados".Cada día que pasa xa non é preciso algún empregado das"compañias",e chegará o día en que os de Navantia,esten de brazos cruzados.
Como dicían desde CCOO,"estamos en la Formula 1 del Naval",non lles era preciso ter acceso ao mercado civil.
O tempo aínda que tarde sempre da e quita razóns.Os sindicatos conqueriron desvaecer a forza que tiñan na sociedade civil.Gañaronno a pulso.Os sindicatos non está interesados en fortalecer empresas,senon en obter prexubilacions e subidas salariais.
¿Que lles importa a elles ISO QUE CHAMAN PRODUCTIVIDADE?.Ou que unha empresa seña ou non COMPETITIVA.....
Dalles absolutamente igual.
E aos feitos nos remitimos.Se un país estivese dirixido pola masa sindical,entraría sen nenguna dúbida en quebra técnica.
Os estaleiros públicos,non teñen previsto firmar nengún contrato.¿E que é o que se lles ocurre?.¿Que lle demandan ao estado...?
A sexta fragata F100.Un barco "para aguar las penas",para ir tirando.¿É ISO VISIÓN DE FUTURO?,
¿e despois?.Malo será que non estemos xa prexubilados......dirán algúns.
Lástima que o estado non teña 800 millóns de euros pra calmar os ánimos destes iluminados,e nunca se contrate ese barco.Ademais se firmase un contrato con outra armada,sería moi probable que o barco case non se fixese aquí.
Esa é a realidade.
Por outro lado temos unha cidadanía anestesiada, incapaz de movilizarse pra defender o seu."A ver si me dan alguna paguiña",o "una ayuda familiar...".
Ferrolterra,vaíse soster polo "colchón familiar".Mentres os país teñan a pensión,os filllos ficarán na casa porque non teñen outra cousa,en último lugar terán que marchar,como dentro de pouco lles vaí pasar aos compañeiros de Galicitio,Atenasa,Gabadi....
Eche o que hai.
Todolos puntais económicos nos que se sostén Ferrolterra están máis que entredito.As centrais térmicas ,nas que agora Nin Enel,ni Gas Natural van a realizar inversios, porque xa non son tan retabeis,e poderan operar con bastante menos personal.Afectandotamén aos camioneiros,e sectores como o hosteleiro,etc...
Logo temos tamén no sector eólico,varios expedentes de regulación de emprego,moitas das empresas xa reducen persoal ou cerraron,e por moito que digan o concurso eólico galego,so será unha tirita nunha grave hemorraxia.
O outro gran piar de emprego,"la Bazán",ten a sua carga de traballo "os días contados".Cada día que pasa xa non é preciso algún empregado das"compañias",e chegará o día en que os de Navantia,esten de brazos cruzados.
Como dicían desde CCOO,"estamos en la Formula 1 del Naval",non lles era preciso ter acceso ao mercado civil.
O tempo aínda que tarde sempre da e quita razóns.Os sindicatos conqueriron desvaecer a forza que tiñan na sociedade civil.Gañaronno a pulso.Os sindicatos non está interesados en fortalecer empresas,senon en obter prexubilacions e subidas salariais.
¿Que lles importa a elles ISO QUE CHAMAN PRODUCTIVIDADE?.Ou que unha empresa seña ou non COMPETITIVA.....
Dalles absolutamente igual.
E aos feitos nos remitimos.Se un país estivese dirixido pola masa sindical,entraría sen nenguna dúbida en quebra técnica.
Os estaleiros públicos,non teñen previsto firmar nengún contrato.¿E que é o que se lles ocurre?.¿Que lle demandan ao estado...?
A sexta fragata F100.Un barco "para aguar las penas",para ir tirando.¿É ISO VISIÓN DE FUTURO?,
¿e despois?.Malo será que non estemos xa prexubilados......dirán algúns.
Lástima que o estado non teña 800 millóns de euros pra calmar os ánimos destes iluminados,e nunca se contrate ese barco.Ademais se firmase un contrato con outra armada,sería moi probable que o barco case non se fixese aquí.
Esa é a realidade.
Por outro lado temos unha cidadanía anestesiada, incapaz de movilizarse pra defender o seu."A ver si me dan alguna paguiña",o "una ayuda familiar...".
Ferrolterra,vaíse soster polo "colchón familiar".Mentres os país teñan a pensión,os filllos ficarán na casa porque non teñen outra cousa,en último lugar terán que marchar,como dentro de pouco lles vaí pasar aos compañeiros de Galicitio,Atenasa,Gabadi....
Eche o que hai.
A crise económica e social de Ferrolterra
Ferrolterra está a sufrir un dos períodos recesivos máis duros da súa historia. O ciclo contractivo, que na ría de Ferrol comezou xa hai tempo coa primeira reconversión, a mediados dos anos oitenta do pasado século, tinguiuse de cores moi escuros no comezo do novo milenio cando, no ano 2004, foi asinado un novo acordo de reconversión entre os sindicatos maioritarios -CC.OO. e UGT- a patronal SEPI e a Unión Europea que obrigaba a saír do mercado da construción naval civil ata o ano 2015 ao estaleiro Astano, un dos principais motores de xeración de actividade e emprego da bisbarra ferrolterrán.
Ademais, a bisbarra ferrolá está a ser gravemente atinxida neste segundo lustro de século polo retraso na dotación de infraestruturas de transporte ao porto exterior de Caneliñas -camiños de ferro e plataforma loxística de Mougá- imprescindibles pra convertilo nunha auténtica plataforma marítima de transporte intermodal, pola nova regulamentación sobre o consumo do carbón que atinxe seriamente á viabilidade do propio porto exterior, ao sector de transporte e á xeración de enerxía eléctrica nas centrais das Pontes, e polos retrasos do concurso eólico e a adxudicación final a empresas sen vinculación efectiva nin plantas de produción en Galicia.
Ora por decisións do governo central, ora por decisións do governo autonómico, os sectores marítimo, naval e enerxético, piares fundamentais pra o futuro desenvolvemento ferrolterrán, están a ser postos en tea de xuizo sen que se produza reacción cidadán diante de tanto aldraxe. Ferrol está adormecido e non é quen de espertar do seu letargo. A súa poboación, avellentada e atordoada polos sucesivos expedientes de reconversión, non é quén de arrepoñerse e os partidos políticos maioritarios e sindicatos afíns, co seu silencio, parecen bendecir este triste sino.
É triste que perdamos a memoria do que fomos. E triste que as forzas máis vivas e noutrora mobilizadoras da cidadanía ferrolá fiquen caladas mentres as nosas posibilidades de futuro se esfarelan, mentres o saber colectivo da cidade na área da construción naval, tanto no eido off shore como na construción naval militar como na fabricación de turbinas se vai esvaecendo a base de prexubilacións e xubilacións definitivas dos enxeñeiros, delineantes, técnicos e operarios expertos que fixeron da nosa cidade e das súas empresas Bazán e Astano marcas prestixio internacional na construción naval mundial. É certo que construción naval na ría de Ferrol, ao longo de todo o século XX, deixou en segundo plano os aspectos de racionalización de procesos, organización, control da produción e control de custos. A falla de capacidade directiva para resolvelos -Bazán e Astano tiveron enxeñeiros e tecnólogos de primeiro nivel nos eidos da definición técnica, pero malos xestores en orgaización, procesos e control- e o encastelamento sindical nunha actitude inmobilista e pouco flexible, impediron a modernización do sector nos últimos trinta anos.
A anterior dirección de Navantia non foi quén de acadar os obxectivos do plano estratéxico 2007/2011. Os novos xestores deben ser os responsables de impulsar un proceso de modernización tecnolóxica e orgaizativa que permita definir e fabricar novos produtos, diminuír os custos fixos e tecer redes de colaboración máis efectivas e transparentes coas empresas auxiliares. Os sindicatos no deben ficar ao marxe, polo contrario, deben implicarse nunha actitude máis pro-activa, favorecendo a flexibilidade e transladando aos seus afliados a idea de que se a empresa non aumenta a súa produtividade non é competitiva, se non é competitiva non hai mercado, se non hai mercado non hai negocio, e se non hai negocio non hai emprego nin salarios.
Desacóugame moito a constatación dun estado de ánimo xeralizado, de derrota, que o penetra todo, que estende o bulo de que o sector naval non ten futuro, e que a única solución e a prexubilación. Algúns din que cos nosos salarios non podemos construír barcos ¡Non é certo! Alemaña é hoxe o principal construtor europeo, Noruega é o principal foco da tecnoloxía off shore en Europa e Dinamarca está a liderar a construción de plataformas de soporte para torres eólicas mariñas. En todos estes países as condicións de vida e os salarios son moito máis altos que os españois. Acontece o mesmo en Asia con Xapón e Corea. O problema non son os salarios nominais, senón a relación entre o que se cobra e o que se fai.
É imprescindible aumentar a produtividade do factor traballo, porque é moito máis baixa en España que nos países nos que a construción naval funciona. A responsabilidade cómpre en primeiro lugar aos que dirixen, aos que deberían orgaizar e non teñen capacidade, non queren ou non saben pero, tamén ás orgaizacións sindicais que non poden seguir a pasar do problema sen querer ver as ameazas que atinxen ao sector, sen ter en conta a precaria situación patrimonial da empresa e sen implicarse a prol dos procesos de maior flexibilidade, incremento da produtividade e innovación tecnolóxica.
lavozdegalicia.es
lunes, 27 de diciembre de 2010
Los astilleros vigueses cederán tecnología a Brasil solo si construyen el 30% de sus barcos
L. PIÑERO - VIGO La industria petrolera brasileña tanteó ayer a los máximos responsables de los astilleros vigueses para convencerles de que participen en la construcción de la nueva flota de Transpetro, filial de transporte marítimo de Petrobras. En la reunión, convocada por la presidenta de la Autoridad Portuaria de Vigo, Corina Porro, se plantearon diferentes líneas de colaboración que por el momento están muy alejadas de los intereses de unos y otros.
El director marítimo de Transpetro, Agenor César Junqueira Leite, propuso a José Francisco González Viñas (Barreras), Manuel Rodríguez (Rodman MetalShips), José Luis Méndez (Vulcano) y Marcos Freire (Factoría P. Freire) que montasen un astillero en Brasil para poder construir parte de la flota para Petobras en su país o la transferencia de tecnología.
Ante esta solicitud, el presidente del astillero Barreras, González Viñas, explicó a la comisión brasileña que el deseo de los astilleros de la ría era seguir trabajando en Vigo y recordó que instalar un astillero nuevo "es algo que lleva cierto tiempo" y propuso que la transferencia de tecnología se realizará siempre que el 30% de los buques de una determinada serie se construyan en astilleros gallegos.
"De otra manera es imposible llegar a un acuerdo de colaboración", explica González Viñas, quien aseguró que su empresa y el resto de los astilleros de la ría "no tienen intención de ceder el conocimiento a terceros sin compensaciones".
Acuerdo
"Llegaremos a acuerdos si podemos construir en nuestras gradas, a partir de aquí vendrá la transferencia tecnológica y de mano de obra. Pero al menos el 30% de las unidades de cada serie tenemos que construirlas aquí". González Viñas aseguró que los acuerdos tienen que estar regidos "por el principio de dualidad" para que "se combinen los intereses de las dos partes".
El presidente de Barreras afirmó que para que los astilleros gallegos puedan trabajar en Brasil es necesario "un acuerdo entre el Gobierno brasileño y la Xunta en el que sienten las bases de colaboración"
El presidente de Rodman MetalShips, Manuel Rodríguez, hizo una propuesta similar. "Al menos los cabezas de cada serie de buques deben construirse por los astilleros vigueses y el resto en Brasil", dijo.
Manuel Rodríguez explicó a la delegación brasileña que "la ría de Vigo supone el 50% de la construcción naval en España" y añadió que los astilleros están capacitados para sacar adelante cualquier encargo. "Si eso se pueda hacer, nosotros lo podemos hacer", enfatizó.
El director marítimo de Transpetro, Agenor César Junqueira Leite, propuso a José Francisco González Viñas (Barreras), Manuel Rodríguez (Rodman MetalShips), José Luis Méndez (Vulcano) y Marcos Freire (Factoría P. Freire) que montasen un astillero en Brasil para poder construir parte de la flota para Petobras en su país o la transferencia de tecnología.
Ante esta solicitud, el presidente del astillero Barreras, González Viñas, explicó a la comisión brasileña que el deseo de los astilleros de la ría era seguir trabajando en Vigo y recordó que instalar un astillero nuevo "es algo que lleva cierto tiempo" y propuso que la transferencia de tecnología se realizará siempre que el 30% de los buques de una determinada serie se construyan en astilleros gallegos.
"De otra manera es imposible llegar a un acuerdo de colaboración", explica González Viñas, quien aseguró que su empresa y el resto de los astilleros de la ría "no tienen intención de ceder el conocimiento a terceros sin compensaciones".
Acuerdo
"Llegaremos a acuerdos si podemos construir en nuestras gradas, a partir de aquí vendrá la transferencia tecnológica y de mano de obra. Pero al menos el 30% de las unidades de cada serie tenemos que construirlas aquí". González Viñas aseguró que los acuerdos tienen que estar regidos "por el principio de dualidad" para que "se combinen los intereses de las dos partes".
El presidente de Barreras afirmó que para que los astilleros gallegos puedan trabajar en Brasil es necesario "un acuerdo entre el Gobierno brasileño y la Xunta en el que sienten las bases de colaboración"
El presidente de Rodman MetalShips, Manuel Rodríguez, hizo una propuesta similar. "Al menos los cabezas de cada serie de buques deben construirse por los astilleros vigueses y el resto en Brasil", dijo.
Manuel Rodríguez explicó a la delegación brasileña que "la ría de Vigo supone el 50% de la construcción naval en España" y añadió que los astilleros están capacitados para sacar adelante cualquier encargo. "Si eso se pueda hacer, nosotros lo podemos hacer", enfatizó.
sábado, 25 de diciembre de 2010
O final,o tempo sempre da a razón.
Xa non haberá máis brotes verdes,xa non cola.
Xa non haberá máis despilfarros como o Plan E, pra gastar miles de millóns en parques inutiles e cambiar farolas por cambiar.
Zapatero agora recoñece que nos agardan 5 anos de paro e vagoas.
Non hai solucions a vista,os únicos remedios que lles quedan será subir outra vez impostos,e máis recurtes sociais,coma reduccións de soldos,conxelacions de pensions,etc....que a clase media pague a sua ineptitude.
Esa é a saída social da crise,e todo por non afrontar a tempo a realidade a que se ía atopar.
Mentiron coma cando dixeron que ían revisalo veto do estaleiro,e non fixeron nada.
Agora que lles volvan a votar....
Xa non haberá máis despilfarros como o Plan E, pra gastar miles de millóns en parques inutiles e cambiar farolas por cambiar.
Zapatero agora recoñece que nos agardan 5 anos de paro e vagoas.
Non hai solucions a vista,os únicos remedios que lles quedan será subir outra vez impostos,e máis recurtes sociais,coma reduccións de soldos,conxelacions de pensions,etc....que a clase media pague a sua ineptitude.
Esa é a saída social da crise,e todo por non afrontar a tempo a realidade a que se ía atopar.
Mentiron coma cando dixeron que ían revisalo veto do estaleiro,e non fixeron nada.
Agora que lles volvan a votar....
viernes, 24 de diciembre de 2010
¿HASTA CUÁNDO SEGUIREMOS ASÍ?
Que nuestra ciudad entró en caída libre hace unos años y que, desgraciadamente, todavía hoy no se puede vislumbrar el final de esa situación, es algo de lo que nadie puede dudar. Aunque y cierto es también, que si hoy y después de tantos años, no se puede divisar la salida del túnel en el que estamos metidos, es y nadie lo podrá poner tampoco en duda, debido a que no tuvimos quién supiese y se atreviese, a defender la ciudad ante quienes tuvieron y tienen las competencias suficientes para cambiar el rumbo de las cosas. Y como ni se hizo ni se hace, es por lo que la pasada semana alce la voz invitando a la creación de una gran plataforma ciudadana, que al margen de quienes tanto y tantas veces engañaron al pueblo, pueda ser la viva voz de una sociedad que, lejos de lamentarse, de verdad inicie el camino de la reivindicación que ponga fin a ese ninguneo permanente del que es objeto nuestro Ferrol.
Y ese ninguneo o tomadura de pelo colectiva –como vds. mismos prefieran calificarlo– que desde hace años padece la ciudad, ahora tiene su punto de inflexión en el llamado Plan Ferrol. Un Plan, del que hay que decir, a pesar de quienes –legítimamente– le defienden, que para lo único que sirvió hasta el momento fue para hacer de frontón de las diferentes administraciones ante la ciudadanía. El Plan Ferrol, al igual que los anteriores planes como la ZUR, la ZID o la ZPE, se creó para ser dinamizador de la economía de Ferrolterra, y con ese compromiso, se pronunció en la ciudad el 23 de Mayo del 2005, la en aquel entonces Vicepresidenta 1ª del gobierno y ministra de la Presidencia, María Teresa Fernández de la Vega.
Sin embargo, hoy y después de cinco años y medio de aquel pronunciamiento, poco más tarde ratificado por el, también en aquel entonces, ministro Montilla, podemos observar que todo lo dicho no fue más que un velo tras el que ocultar la doble moralidad que algunos políticos demostraron hasta ahora tener con esta tierra. Y es que la dinámica empleada, fue y sigue siendo, la de dejar caer de vez en cuando unos millones para..? y luego, a esperar tranquilamente a que aquellos que de verdad se benefician de esos millones, sigan dándole sus bendiciones y con su actitud, continúen frenando cualquier atisbo de reclamación ciudadana. De verdad, esto no hay por donde cogerlo, y si no, fíjense vds.
En Junio del año 2005, (recién creado el Plan Ferrol y cuando también nace la Asociación Impulsora) la ciudad tenía 76.755 habitantes, y hoy, como digo, después de cinco años y medio, Ferrol y con todo ese Plan que iba a hacer maravillas, tiene 73.623 y bajando. Éramos una ciudad que en aquel entonces tenía 50.967 personas dentro del abanico de población activa, y hoy tenemos 47.352. Somos una ciudad en la que la cifra de jóvenes de entre 18 a 35 años, se redujo en 3.375 personas en estos años de implantación del Plan. Vivimos en una ciudad en la que y en ese mismo periodo de tiempo, pasó de 5.812 a 7.072 parados, y eso, sin contar a los prejubilados, que aún siendo unos parados de lujo, no dejan de ser unos parados más.
Y estos, los de los años 1999 y 2005 de las antiguas Astano y Bazán, llevarían al Ayuntamiento de Ferrol hasta los 8.540 desempleados. Y eso, en un Ferrol con 3.132 habitantes menos.
Somos una ciudad y esto ya es súper grave, en la que los mayores de 65 años en Junio del 2005 significaban el 22 % de la población, y ahora, después de estos cinco años y medio de “revitalización industrial” gracias al Plan Ferrol, esa misma franja de edad alcanza el 23,93 %, lo que equivale a 17.623 personas. Y si digo que este dato es súper grave, es porque –según los sociólogos – cuando una ciudad supera el 14 % en este apartado, se entiende que la ciudad en cuestión tiene un grave problema, y nosotros, insisto, estamos en estos momentos en el 24 %.
Por lo tanto, estamos ante una ciudad en la que desde que se puso en práctica su “Plan Salvador”, todos los valores se muestran de forma negativa. Y claro, ante esta realidad, uno se pregunta ¿Cómo puede haber alguien que todavía defienda el Plan Ferrol? ¿Dónde están los beneficios que éste Plan iba a reportar a Ferrol y comarcas? Francamente, todo esto no es fácil de entender.
No, no lo es, como tampoco lo es, el que estando como está, la situación por estas comarcas con un aumento del 10 % (según la Xunta) de parados más que el pasado año por estas fechas (a 1 de diciembre más de 17.300 parados) y con 1250 afiliados menos a la Seguridad Social en ese mismo periodo, la Asociación Impulsora del Plan Ferrol no tenga otras preocupaciones que la de formar parte del Comité Territorial de Emprego y de seguir organizando los dichosos cursos de formación. Dios mío ¿Qué tendrán los cursos de formación?
La sociedad ferrolana, a la que desde esta tribuna le deseo una feliz Navidad, tiene que entender que lo que está pasando en esta ciudad ni es lógico ni normal, y como se sale de lo sencillamente razonable, es por lo que es necesario hacerle ver a los diferentes agentes que no pueden continuar con esa dinámica.
Ferrol no está en condiciones de seguir desangrándose y por ello, necesita un compromiso mayor y verdadero por parte de todos sus agentes.
jueves, 23 de diciembre de 2010
HESS adjudica un nuevo contrato a Dragados Offshore Puerto Real
Puerto Real (Cádiz), 7 de Diciembre de 2010.
La empresa Dragados Offshore ha conseguido firmar dos contratos con empresas internacionales que le permitirán contratar en los picos más altos de actividad unos 1.5000 trabajadores, según ha informado la web informacionbahia.es.
HESS Dinamarca ha adjudicado el contrato para el proyecto South Arne Phase 3
El alcance de contrato, que cubre la expansión del campo existente South Arne en aguas de Dinamarca, incluye Ingeniería, Compra y Construcción (EPC) de dos plataformas de cabeza de pozo, con un peso máximo de 1.600t y de 1.350t respectivamente, así como los dos jackets de apoyo de esta plataformas, con un peso máximo de 2.600t cada uno.
La ingeniería de detalle, dentro del alcance global del contrato EPC, será desarrollado por KBR desde las oficinas de Londres, bajo supervisión de Dragados Offshore.
El Proyecto comenzará de inmediato y la ventana del sailaway de los diferentes elementos esta fijada entre Abril y Junio 2012. Este plazo incluye un periodo de 7 semanas de commissioning de las plataformas dentro de la planta de Puerto Real.
Durante la etapa de construcción del proyecto requerirá de una media de 400 operarios con picos de 700.
La empresa Dragados Offshore ha conseguido firmar dos contratos con empresas internacionales que le permitirán contratar en los picos más altos de actividad unos 1.5000 trabajadores, según ha informado la web informacionbahia.es.
HESS Dinamarca ha adjudicado el contrato para el proyecto South Arne Phase 3
El alcance de contrato, que cubre la expansión del campo existente South Arne en aguas de Dinamarca, incluye Ingeniería, Compra y Construcción (EPC) de dos plataformas de cabeza de pozo, con un peso máximo de 1.600t y de 1.350t respectivamente, así como los dos jackets de apoyo de esta plataformas, con un peso máximo de 2.600t cada uno.
La ingeniería de detalle, dentro del alcance global del contrato EPC, será desarrollado por KBR desde las oficinas de Londres, bajo supervisión de Dragados Offshore.
El Proyecto comenzará de inmediato y la ventana del sailaway de los diferentes elementos esta fijada entre Abril y Junio 2012. Este plazo incluye un periodo de 7 semanas de commissioning de las plataformas dentro de la planta de Puerto Real.
Durante la etapa de construcción del proyecto requerirá de una media de 400 operarios con picos de 700.
domingo, 19 de diciembre de 2010
Las obras que negocia Navantia para Ferrol excluyen construir los barcos en la ría
Se avecinan tiempos difíciles para los trabajadores del naval ferrolano. Lo asumen abiertamente los responsables del principal motor de esta industria, Navantia, los empresarios de firmas complementarias y los representantes de los trabajadores. La compañía pública no deja de intensificar la vía comercial para intentar lograr nuevos encargos que eleven la ocupación en los astilleros de la ría, pero a la gran competencia del mercado, a la crisis económica y a la reducción de los presupuestos militares se une ahora otra dificultad más: la mayoría de los países con proyectos para dotarse de nuevos barcos llaman a las puertas de Navantia para comprarle la tecnología pero establecen que los navíos tienen que hacerse en sus territorios.
Por ello, todas las ofertas presentadas por la empresa pública en el panorama internacional en el caso específico de los buques anfibios -la empresa que preside Aurelio Martínez tiene grandes expectativas puestas en el Juan Carlos I - son para el diseño y la transferencia de tecnología. Sin embargo, en el caso de lograr alguno de estos pedidos, no generaría ocupación en la construcción de barcos. Navantia aspira a vender el diseño de cuatro megabuques a Rusia, aunque prácticamente la DCN francesa tiene ganado ese contrato; de uno a Sudáfrica con opción a un segundo, y otro a Turquía, que se resolverá en mayo del próximo año. También la India abrirá un concurso en el 2011 para dotarse de cuatro barcos anfibios, al que ya ha invitado a participar a Navantia, al igual que Brasil, que está interesado en adquirir uno.
Aunque Navantia se hiciese con alguno de estos encargos, ninguno de estos buques se fabricaría en la ría.
Para otro tipo de navíos la situación es similar. Canadá ya ha pedido a Navantia un estudio para determinar cómo se adaptaría el buque de aprovisionamiento Cantabria a sus necesidades. Competirá por un encargo para el diseño y la transferencia de tecnología con un astillero alemán, pero el navío, una vez más, se hará en el territorio del país contratante.
Una excepción
Este panorama que preocupa especialmente a los trabajadores, tanto de la plantilla principal como de las firmas auxiliares, que son las primeras que están padeciendo la caída en la ocupación, tiene una excepción: el caso de Arabia Saudí, que está interesada en la construcción de 12 fragatas. Una delegación militar visitó recientemente el astillero, aunque el grado de avance de las conversaciones se encuentra en una fase inicial y, como en la mayoría de los casos mencionados, sería necesario un acuerdo entre países para que se materializase el encargo.
A partir del 2011, Navantia Fene-Ferrol se quedará con la construcción de dos buques anfibios para Australia y la F-105.
sábado, 18 de diciembre de 2010
Barreras activa un ERE para 20 empleados en diciembre
L.PIÑERO - VIGO El astillero vigués Hijos de J. Barreras activó un ERE temporal durante diciembre para 20 de sus 130 trabajadores del astillero por falta de carga de trabajo. La medida afecta a varios departamentos como a la oficina técnica, a la de producción y al departamento a de aprovisionamiento.
Estos trabajadores estarán en situación durante el mes de de diciembre y a principios de cada mes la empresa presentará un nuevo ERE de acuerdo con las necesidades de producción.
El astillero vigués tiene en la actualidad un solo buque en grada y dos en fase de armamento en los muelles que se encuentran en avanzado estado de construcción. En los próximos días de botará el ferry que todavía permanece en tierra y en ese momento las gradas del mayor astillero de España quedarán desiertas en espera de nuevos pedidos.
El astillero negocia en estos momentos nuevos encargos, entre ellos un ferry de 200 metros de eslora para la naviera canaria Armas, aunque el contrato todavía está pendiente de firmarse. Además, Barreras ha presentado hasta una docena de proyectos a diferentes navieras y espera que en las próximas semanas se pueda concretar alguno.
Industria auxiliar
La situación de los astilleros de la comarca de Vigo ha afectado de lleno a la industria auxiliar naval que continúa presentando expedientes de regulación. En estos momentos se encuentran regulados 1.000 de los 4.000 empleos que tiene el sector en la provincia, esto es el 25% del total. A finales del mes de junio el número de trabajadores inmersos en un ERE en el naval era de 265.
Este sector perdió ya en el último año a la mitad de sus efectivos pasando de una plantilla total de 8.000 empleados a 4.000. Pero la situación, según fuentes sindicales, no va a terminar ahí ya que en los dos próximos meses se espera que las regulaciones de empleo afecten al 50% de los trabajadores de las auxiliares.
El responsable del naval de CC OO, Ramón Sarmiento, califica la situación del sector de "brutal" y achaca el fuerte incremento de los ERE a los impagos por parte de los astilleros a sus contratas.
"La situación concursal de Factoría Naval de Marín, la preconcursal de Vulcano, la disolución de MCíes y los retrasos en los pagos por parte de Barreras han puesto al sector en un escenario límite", asegura Ramón Sarmiento.
Este sindicalista cree que el sector puede recuperarse en seis meses "porque hay buenas perspectivas" pero asegura que las administraciones deben mantener el tejido industrial de las empresas auxiliares del naval con formación para los trabajadores en regulación y con ayudas a los astilleros.
"Todos los países europeos ayudan a sus astilleros de una forma u otra. Alemania, por ejemplo, no ayuda directamente a la construcción sino que lo hace subvencionando a los equipos que se montan en los barcos. De esta forma el precio final del buque es inferior y por tanto más competitivo en un mercado dominado por las empresas asiáticas", explica Sarmiento.
Alerta de que si no se aplican estas ayudas a la construcción naval se verán muchos trabajadores afectados. "Un barco de 100 millones se invierten 2 millones de horas de trabajo con lo que se distribuye entre un buen
Estos trabajadores estarán en situación durante el mes de de diciembre y a principios de cada mes la empresa presentará un nuevo ERE de acuerdo con las necesidades de producción.
El astillero vigués tiene en la actualidad un solo buque en grada y dos en fase de armamento en los muelles que se encuentran en avanzado estado de construcción. En los próximos días de botará el ferry que todavía permanece en tierra y en ese momento las gradas del mayor astillero de España quedarán desiertas en espera de nuevos pedidos.
El astillero negocia en estos momentos nuevos encargos, entre ellos un ferry de 200 metros de eslora para la naviera canaria Armas, aunque el contrato todavía está pendiente de firmarse. Además, Barreras ha presentado hasta una docena de proyectos a diferentes navieras y espera que en las próximas semanas se pueda concretar alguno.
Industria auxiliar
La situación de los astilleros de la comarca de Vigo ha afectado de lleno a la industria auxiliar naval que continúa presentando expedientes de regulación. En estos momentos se encuentran regulados 1.000 de los 4.000 empleos que tiene el sector en la provincia, esto es el 25% del total. A finales del mes de junio el número de trabajadores inmersos en un ERE en el naval era de 265.
Este sector perdió ya en el último año a la mitad de sus efectivos pasando de una plantilla total de 8.000 empleados a 4.000. Pero la situación, según fuentes sindicales, no va a terminar ahí ya que en los dos próximos meses se espera que las regulaciones de empleo afecten al 50% de los trabajadores de las auxiliares.
El responsable del naval de CC OO, Ramón Sarmiento, califica la situación del sector de "brutal" y achaca el fuerte incremento de los ERE a los impagos por parte de los astilleros a sus contratas.
"La situación concursal de Factoría Naval de Marín, la preconcursal de Vulcano, la disolución de MCíes y los retrasos en los pagos por parte de Barreras han puesto al sector en un escenario límite", asegura Ramón Sarmiento.
Este sindicalista cree que el sector puede recuperarse en seis meses "porque hay buenas perspectivas" pero asegura que las administraciones deben mantener el tejido industrial de las empresas auxiliares del naval con formación para los trabajadores en regulación y con ayudas a los astilleros.
"Todos los países europeos ayudan a sus astilleros de una forma u otra. Alemania, por ejemplo, no ayuda directamente a la construcción sino que lo hace subvencionando a los equipos que se montan en los barcos. De esta forma el precio final del buque es inferior y por tanto más competitivo en un mercado dominado por las empresas asiáticas", explica Sarmiento.
Alerta de que si no se aplican estas ayudas a la construcción naval se verán muchos trabajadores afectados. "Un barco de 100 millones se invierten 2 millones de horas de trabajo con lo que se distribuye entre un buen
viernes, 17 de diciembre de 2010
El BNG asegura que el Gobierno carece de nuevos contratos para Navantia
El Gobierno Central dice carecer de nuevos contratos para los astilleros de Navantia en la ría ferrolana y reconoce que solo asegura carga de trabajo plena para sus dos plantas durante este ejercicio. Así lo sostiene el BNG, tras recibir una respuesta parlamentaria a una iniciativa del diputado Francisco Jorquera en torno a la situación del sector naval en la comarca.
A raíz de esta contestación, el portavoz del BNG en el Concello de Ferrol, Xoán Xosé Pita, ha reiterado, por medio de un comunicado, la «necesidade» de levantar el veto a la construcción naval civil en Navantia Fene. Al mismo tiempo, insta al Ejecutivo a «poñer de inmediato enriba da mesa novos contratos que garantan o futuro dos estaleiros máis alá do 2012».
Pita ha sostenido que el Gobierno «non ten interese en reactivar o naval» y lo responsabiliza de la posible «destrución de empregos» a partir de enero.
En su respuesta, el Ejecutivo sostiene que la ocupación parcial de los astilleros está garantizada «hasta mediados del 2014». Los nacionalistas recuerdan que, tras el 2012, «só se traballará na finalización do segundo LHD para Australia».
En su opinión, esta situación representa «un panorama desolador», tanto para el sector naval en general como para los trabajadores de la industria auxiliar.
lavozdegalicia
Navantia directa a la ruina
Tras 6 años,vemos como los representantes sindicales de CCOO y UGT están bastante satisfechos con la situación alcanzada.Eso si´siguen MENDIGANDO la innecesaria sexta fragata que jamás se va a consignar.
Basta ya de querer vivir a de subvenciones,sin querer ser una empresa competitiva.No podemos pasarnos la vida pidiendo que papá estado nos saque las castañas del fuego,tan siquiera tener algo de dignidad.Es penoso que parte de la plantilla este deseando otra reconversión para ver si toca de nuevo la lotería de las prejubilaciones.El gobierno dificilmente podría xplicar esa medida cuando al resto de la sociedad les envía el mensaje de que hay que ampliar la edad de jubilación a los 67 años.
Con las cuentas auditadas,sin ya ayudas estatales, Navantia afronta un desierto en la carga de trabajo.
Las empresas auxiliares,esas de las que solo se acuerdan cuando tienen que acompañar en sus reivindicaciones a los de Navantia,ya empiezan a buscarse las habichuelas en otras partes del mundo,y será enviando mano de obra formada y capacitada a Sudámerica,a contruir barcos civiles,los mismos que estos dos sindicatos no quisieron apoyar para Astano.
Ahora que solo se lamenten, Navantia va camino de la privatización,o del desmantelamiento.
Su principal cliente,no tiene un duro (la armada española),y en el resto del mundo,la gente no quiere gastar el dinero en costosos barcos de guerra extranjeros,y hasta el 2015,no pueden vender OTROS PRODUCTOS.
El resto de sectores donde quieren implantarse,aún se tiene que desarrollar y tampoco precisa de gran cantidad de mano de obra.Que sigan soñando.
Basta ya de querer vivir a de subvenciones,sin querer ser una empresa competitiva.No podemos pasarnos la vida pidiendo que papá estado nos saque las castañas del fuego,tan siquiera tener algo de dignidad.Es penoso que parte de la plantilla este deseando otra reconversión para ver si toca de nuevo la lotería de las prejubilaciones.El gobierno dificilmente podría xplicar esa medida cuando al resto de la sociedad les envía el mensaje de que hay que ampliar la edad de jubilación a los 67 años.
Con las cuentas auditadas,sin ya ayudas estatales, Navantia afronta un desierto en la carga de trabajo.
Las empresas auxiliares,esas de las que solo se acuerdan cuando tienen que acompañar en sus reivindicaciones a los de Navantia,ya empiezan a buscarse las habichuelas en otras partes del mundo,y será enviando mano de obra formada y capacitada a Sudámerica,a contruir barcos civiles,los mismos que estos dos sindicatos no quisieron apoyar para Astano.
Ahora que solo se lamenten, Navantia va camino de la privatización,o del desmantelamiento.
Su principal cliente,no tiene un duro (la armada española),y en el resto del mundo,la gente no quiere gastar el dinero en costosos barcos de guerra extranjeros,y hasta el 2015,no pueden vender OTROS PRODUCTOS.
El resto de sectores donde quieren implantarse,aún se tiene que desarrollar y tampoco precisa de gran cantidad de mano de obra.Que sigan soñando.
OPINIONES DE LOS SINDICATOS TRAS 6 AÑOS DE NAVANTIA
CCOO: UN BALANCE RAZONABLEMENTE SATISFACTORIO
En maio de 2004 as autoridades europeas declaran incompatibles as axudas recibidas por Izar por valor de 1200 millóns de €. Supuña unha quebra técnica a 31 de Decembro e a desaparición de 11 centros produtivos e aproximadamente 31.000 empregos entre directos e indirectos. Comezaba unha loita política, sindical e cidadá contra-reloxo que terminou garantindo:
1. Mantemento de tódolos centros, cos traballos e as contratacións pendentes.
2. Disolución ordenada de Izar sen medidas unilaterais e con presenza sindical.
3. Expediente de prexubilación para traballador@s maiores de 52 anos e respecto ás condicións sociolaborais xa pactadas do resto dos traballador@s.
4. Constitución dunha mesa de negociación co Goberno sobre as problemáticas da Industria Auxiliar.
5. Investimentos en I+D+i para o mantemento e mellora das capacidades tecnolóxicas
6. Adopción dun modelo integral de prevención de riscos laborais.
Durante estes seis anos Navantia gozou das súas maiores cotas de contratación militar xa non soamente interna senón internacional (Australia, Noruega, Venezuela). A área de Reparacións mantense en postos de liderado europeo e en cifras record de ocupación e facturación.
Pero como nunca a alegría é completa, debemos denunciar que hai importantes compromisos incumpridos como un Plan Industrial que nos garanta a potenciación do Área Turbinas e, o mais urxente a día de hoxe, a concreción da tan necesaria sexta fragata. A pesar disto, para CCOO o balance dos efectos derivados do acordo SEPI/IZAR/Federacións Sindicais de 16 de Decembro de 2004 é razoablemente satisfactorio porque se foi importante o alcanzado no acordo aínda mais valor merece polas circunstancias en que se alcanzou.
(*) I. Naveiras é secretario DE CCOO
UGT : LA SALVACIÓN DE LA QUIEBRA Y EXPECTATIVAS INCUMPLIDAS
El 16 de diciembre de 2004 se alcanza el acuerdo de crear un nuevo grupo público de astilleros que se dedicarían como línea principal de negocio a la construcción militar, aunque manteniendo como secundario las especializaciones que cada astillero tenía en ese momento. Por otro lado se privatizan otro paquete de astilleros con la garantía de carga de trabajo para poder seguir adelante.
Nuestra valoración de aquel acuerdo es sin duda muy positiva, ya que en aquel momento era el único medio de salvar los astilleros de la quiebra, garantizando carga de trabajo y un futuro que en aquel momento se veía interesante, tanto para Navantia como para los astilleros que se privatizaron. A día de hoy vemos que no se cumplieron las expectativas creadas, ya que Navantia, si no se remedia, en muy poco tiempo se quedará sin carga de trabajo, tampoco se cumplió con lo comprometido en dicho acuerdo en referencia al plan industrial de la compañía, ni en lo referente a la propia especialización de cada uno de los centros.
En todo caso vemos que esto es consecuencia entre otras cosas de la crisis que hay a nivel mundial, y pedimos a la dirección de la compañía que realice los esfuerzos necesarios para poder mantener la ocupación a niveles similares a los años anteriores. Para ello solicitamos que se construya la fragata F-106 comprometida, sin renunciar a cualquier tipo de contrato que pueda surgir aunque no sea militar.
(*) josé Rico es representante de UGT y presidente del comité de empresa de Navantia Fene
USTG: TOMAR CONCIENCIA DA GRAVIDADE DA SITUACIÓN
Os Acordos entre a SEPI e IZAR cos representantes sindicais de USTG, CCOO e UGT de 16 de decembro de 2.004 supuxeron, por unha banda a creación de “Navantia” como referente do sector público dedicado á actividade de construción naval militar integrando os centros de Ferrol, Fene, Cartagena, Puerto Real, San Fernando e Cádiz, así como o Centro corporativo de Madrid e pola outra crear a “Nova Izar” na que se integraban o resto de centros, Sestao, Sevilla, Gijón e Manises para, nun proceso de disolución ou privatización, superar a situación de quebra dos estaleiros públicos dedicados á construción naval civil por mor da mala xestión da administración, a brutal competencia dos estaleiros asiáticos e a esixencia desde Bruxelas da devolución das axudas aplicadas ilegalmente polo goberno de entón aos estaleiros civís.
Dixemos entón que se trataba do mellor dos acordos posibles e hoxe temos que dicir que tiñamos razón. A nosa teima de conseguir que no Sector Naval público seguisen Astano e Bazán de xeito que a súa síntese fose a mellor garantía para o seu futuro constitúe un obxectivo que se cumpriu, pese ós intentos desde sectores empresariais e políticos nacionalistas de que quedase no sector civil para a súa privatización, que chegaron a que desde a Consellería de Industria da Xunta se pretendera a privatización do centro de Fene e súa venta ao estaleiro de Barreras. O sucedido desde entón cos estaleiros civís privatizados confirma o acertada da nosa posición, que foi referendada pola inmensa maioría dos traballadores.
Sen embargo a día de hoxe desde a USTG, seis anos despois da firma destes acordos de 2004, temos que denunciar que unha parte destes acordos segue sen terse cumprida. O compromiso de carga de traballo referido á construción da sexta fragata F-100, fai que a garantía de carga de traballo non vaia máis alá do ano 2015. Do mesmo xeito, aínda estamos a voltas co plano industrial para impulsar a dinamización da industria auxiliar que permita manter o nivel do seu emprego e, así mesmo, a unificación dos Convenios é unha tarefa pendente.
A responsabilidade desta situación e múltiple e variada: da empresa, que mentres que nalgúns centros se esforza en adxudicar carga de traballo, en Navantia Ría de Ferrol non só non se adxudica nada se non que se incumpre o pactado.
Dos sindicatos maioritarios, que templan gaitas coa empresa e os seus “colegas” dos Centros localizados noutras Comunidades.
E do goberno estatal, que sigue a actuar desde o punto de vista da rendibilidade electoral e non de rendibilidade industrial e non acaba de compensar as negativas repercusións da reconversión naval en Ferrolterra.
Cremos preciso polo tanto que, na Comarca de Ferrolterra, tanto desde o ámbito sindical, como do político e do social, se tome conciencia da gravidade da actual situación e en consecuencia, nos dispoñamos a esixir a todos os niveis a dotación urxente de carga de traballo aos nosos estaleiros, pois como é sabido, sempre foron e serán vitais para o sostemento económico e a xeración de emprego da nosa Comarca.
(*) josé Francisco Salceda, asinante dos acordos pola USTG
CIG: É XUSTO LEMBRAR
Seis anos despois dun novo reaxuste da construción naval na nosa comarca, atoparémonos que os seus responsables voltarán a pedir á cidadanía a necesidade da súa defensa como sector estratéxico. Nós, o nacionalismo, tamén estaremos. Mais é xusto lembrar que daquela, antes, e durante a vixencia do Plan asinado por CCOO, UGT e USTG, co Goberno, fomos os únicos que non só seguímonos a mobilizar. Por desgraza acertamos unha vez máis na diagnose.
Hoxe xa ninguén poderá dubidar que esta nova reconversión, foi un paso máis nas políticas coincidentes, tanto do PP como do PSOE, de primar unhas zonas do Estado sobre de outras. Así, namentres a Baía de Cádiz non perdía ningunha actividade pública, senón que gañaba cota, a Ría de Ferrol tiña que escoller, entre a perda do carácter público ou o abandono de todo o que tivera que ver coa construción naval civil, incluído Off-Shore.
E unha vez máis desembarcan na nosa comarca eses do dobre rostro. Branco aquí e negro en Madrid. Primeiro PSOE e logo PP, coa súa solución para tapar a desfeita, o Plan Ferrol, que recolle entroutros, dous piares básicos: a Construción Naval e o Sector Eólico. Máis o resultado está a vista.
E aquí a proba máis palpable da irresponsabilidade tanto do Goberno Central como da propia Xunta de Galiza. Non fixeron absolutamente nada, durante estes seis anos, máis ben todo o contrario, deixaron interesadamente finar tanto ao Clúster do Naval como ao Eólico. Xa non cola que sigan votando balóns fóra. Que se a culpa é dos de aquí ou dos de Madrid. E para mostra o último esperpento, o Decreto do Carbón, defendido en Madrid por activa e aquí por pasiva, tanto política como sindicalmente cos mesmos actores, en contra unha vez máis dos intereses da nosa comarca. Mais isto non vai amedentrar nin a CIG nin ao nacionalismo, non imos quedar pasivos diante da situación dramática que se nos aveciña. Todo o contrario, imos tirar do carro na defensa da nosa economía. Coa claridade necesaria, sabendo quen é cada quen e sen rubor. Faremos os chamamentos necesarios a todas e todos, sen exclusión, na defensa do noso dereito, “producir e vivir na nosa terra”.
(*) Manuel Grandal é responsable da sección sindical da CIG en Navantia Ferrol.
Hoxe xa ninguén poderá dubidar que esta nova reconversión, foi un paso máis nas políticas coincidentes, tanto do PP como do PSOE, de primar unhas zonas do Estado sobre de outras. Así, namentres a Baía de Cádiz non perdía ningunha actividade pública, senón que gañaba cota, a Ría de Ferrol tiña que escoller, entre a perda do carácter público ou o abandono de todo o que tivera que ver coa construción naval civil, incluído Off-Shore.
E unha vez máis desembarcan na nosa comarca eses do dobre rostro. Branco aquí e negro en Madrid. Primeiro PSOE e logo PP, coa súa solución para tapar a desfeita, o Plan Ferrol, que recolle entroutros, dous piares básicos: a Construción Naval e o Sector Eólico. Máis o resultado está a vista.
E aquí a proba máis palpable da irresponsabilidade tanto do Goberno Central como da propia Xunta de Galiza. Non fixeron absolutamente nada, durante estes seis anos, máis ben todo o contrario, deixaron interesadamente finar tanto ao Clúster do Naval como ao Eólico. Xa non cola que sigan votando balóns fóra. Que se a culpa é dos de aquí ou dos de Madrid. E para mostra o último esperpento, o Decreto do Carbón, defendido en Madrid por activa e aquí por pasiva, tanto política como sindicalmente cos mesmos actores, en contra unha vez máis dos intereses da nosa comarca. Mais isto non vai amedentrar nin a CIG nin ao nacionalismo, non imos quedar pasivos diante da situación dramática que se nos aveciña. Todo o contrario, imos tirar do carro na defensa da nosa economía. Coa claridade necesaria, sabendo quen é cada quen e sen rubor. Faremos os chamamentos necesarios a todas e todos, sen exclusión, na defensa do noso dereito, “producir e vivir na nosa terra”.
(*) Manuel Grandal é responsable da sección sindical da CIG en Navantia Ferrol.
Seis años de Navantia

Ayer se cumplieron seis años desde la firma en Madrid del acuerdo que selló la desaparición de Izar y la creación de un nuevo grupo, Navantia, que integró a los astilleros civiles de Fene y Puerto Real y que se orientaría a la construcción militar. Transcurrido este tiempo, y tras una primera época de contrataciones y gran volumen de actividad, el naval vuelve a zozobrar por la crisis y la falta de encargos.
reportaje de M.Mayoral
La decisión de las autoridades comunitarias, el 12 de mayo de 2004, de declarar incompatibles con el mercado las ayudas públicas recibidas por Izar precipitó la enésima reconversión del sector naval. A finales de aquel año, los sindicatos y la SEPI dirimían en la mesa de negociación cómo solventar la quiebra de la compañía minimizando daños.
El 16 de diciembre, las federaciones de industria de CCOO, UGT y USTG firmaron el acuerdo para la creación de una nueva sociedad, Navantia, en la que entraron los astilleros militares junto con los de Fene y Puerto Real, y la liquidación de Izar, en la que siguieron integrados Sestao, Gijón, Manises y Sevilla.
Para Ramiro González, de CCOO, que ocupó el puesto del comité intercentros en los últimos años, el tiempo ha demostrado lo acertado de la decisión de mantener el astillero de Fene en la esfera pública. Solo hay que mirar, señala, lo que ocurrió con las factorías que quedaron fuera de Navantia, todas ellas, sin excepción, en dificultades después de la privatización. Fuera del acuerdo se quedaron los sindicatos Colectivo Autónomo de Trabajadores (CAT), ELA (Solidaridad de Trabajadores Vascos) y la CIG, cuyo representante en aquella negociación, Antonio López Rivera, argumentaba su negativa señalando que “é repartir o traballo de Ferrol con Fene”.
En efecto, a partir de aquel acuerdo dejaron de existir dos astilleros en la ría, para constituir Ferrol y Fene un único centro de trabajo. Los críticos señalan que el de Perlío fue la única factoría, en el amplio mapa de Navantia, que desapareció de un plumazo.
La creación del nuevo grupo requería, además, de objetivos concretos y carga de trabajo. En el acuerdo firmado aquel 16 de diciembre se estableció que Navantia se dedicaría fundamentalmente a la construcción naval militar, reservando como máximo un 20% a la actividad civil, un reparto que habría de mantenerse hasta el 31 de diciembre de 2014 para cumplir con las condiciones de Bruselas. Además, se firmó el compromiso de construir dos nuevas fragatas en la ría de Ferrol y un buque gemelo al “Patiño” en Puerto Real. En la parte que le toca a la ría, hasta ahora solo se ha cumplido el encargo de la F-105 y los sindicatos siguen demandando la sexta fragata, aunque la crisis actual parece haber enfriado definitivamente las expectativas a corto plazo. Los del sur, por su parte, se llevaron un barco que antes había pertenecido a la cartera de productos de Ferrol y acaban de recibir el encargo de los nuevos Buques de Acción Marítima.
Prejubilaciones > Con la última reconversión, como en las anteriores, llegaron también las prejubilaciones. En total, 4.028 trabajadores de Izar, con 52 años cumplidos antes de aquel 31 de diciembre, se fueron a casa con el 76% del sueldo bruto garantizado. En Fene y Ferrol se acogieron a aquel expediente unos 1.200 operarios, con los que también se fue una buena parte del patrimonio de experiencia de la compañía. Se provocó, de hecho, un déficit en determinadas especialidades o áreas todavía hoy reconocido por la dirección del grupo.
Las dificultades económicas, por otra parte, no se hundieron con Izar. De entre los seis años de vida de la nueva Navantia, solo el ejercicio de 2007 se cerró en números negros. Fueron 200.000 euros de beneficio que en 2008 se transformaron en 55,8 millones de pérdidas pese al récord de contrataciones que había en ese momento. El año más negativo fue el pasado 2009 con 78,2 millones de euros en rojo, que el nuevo presidente de la compañía, Aurelio Martínez, prevé recortar casi a la mitad al cierre del actual ejercicio.
En estas circunstancias, la compañía se enfrenta a una situación de falta de contratos, como consecuencia de la crisis económica mundial, y a la necesidad de conquistar nuevos mercados fuera de España. La dirección del grupo quiere impulsar la actividad civil, entrando en el mercado eólico marino, por ejemplo, aunque el panorama se presenta complicado hasta 2015, el año en el que acabarán las restricciones.
DIARIODEFERROL.COM
Suscribirse a:
Entradas (Atom)









